dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Luty 2012

76 2012

Marzec 2012

77 2012

78 2012

79 2012

Kwiecień 2012

80 2012

81 2012

Maj 2012

82 2012

Grzegorz Wysocki

Slavoj Žižek polubiłby kryminały Jana Seghersa. Albo już je lubi

Tomasz Fiałkowski

„Cmentarz w Pradze” to demaskatorski w założeniu traktat o myśleniu spiskowym i źródłach nowoczesnego antysemityzmu, ale ubrany w kostium powieściowej gry. Zabieg przewrotny – ale i ryzykowny

Tomasz Fiałkowski

Możemy tam zajrzeć, nie ruszając się sprzed komputera. Dzięki Google Earth wędrujemy skrajem rozległej wapiennej równiny, nieco monotonnej i porośniętej skąpo, choć latem rozkwitającej mnóstwem kolorów

Tomasz Fiałkowski

Bohater powieści rodzeństwa Hammer, komisarz Konrad Simonsen, musi zmierzyć się nie tylko z wyrafinowaną inteligencją pomysłodawcy zbrodni na pedofilach, ale i z nastrojami społecznymi, podgrzewanymi przez demagogię mediów

Anka Herbut

„Zbrodnia z premedytacją” Gombrowicza, nabierając scenicznego kształtu, ciąży ku grotesce serialowych „Bundych”, absurdowi „Twin Peaks” i kultowemu nadwiślańskiemu krypto-campowi Moniki Ross z „Klanu”

Tomasz Fiałkowski

Kimmo Joentaa – bohater powieści kryminalnych Jana Costina Wagnera – pije rzadko, jest spokojny, powściągliwy i małomówny. Zbyt małomówny – chwilami odnosimy wrażenie, że od świata oddziela go gruba półprzezroczysta szyba

Tomasz Fiałkowski

Nie wiem, czy sięgnąłbym po tę książkę, gdyby nie trwająca od dzieciństwa miłość do Sherlocka Holmesa

Katarzyna Wajda

Choć Patricia Highsmith, autorka sagi o Ripleyu, uważana jest za pisarkę kryminałów, jej proza wykracza poza gatunkowe konwencje: więcej tu inspiracji Camusem, Nietzschem czy Dostojewskim niż Christie lub Chandlerem

Tomasz Fiałkowski

To była rozkoszna komedia: Audrey Hepburn jako uczciwa córka rodu genialnych fałszerzy dzieł sztuki, Peter O’Toole jako detektyw, wzięty przez nią mylnie za złodzieja.

Katarzyna Wajda

Choć powieść kryminalna ma kilku ojców, Królowa Matka ciągle jest tylko jedna. Agatha Christie urodziła się sto dwadzieścia lat temu, 15 września 1890 roku

Tomasz Fiałkowski

Dziś będzie o zagadce, która od dawna mnie dręczy. I nie jest to zagadka kryminalna. Dotyczy trochę historii, trochę literatury. Może jeszcze charakteru narodowego

Rozmawiają Pearl i Goźliński

Parę tygodni temu urodziło nam się dziecko. Wyobrażasz sobie wychowanie go w XIX wieku? Bo ja nie. Co innego pisać o tamtych czasach z perspektywy sceptycznego i mimo wszystko komfortowego wieku XXI, co innego – w nich żyć