01 2009
02 2009
03 2009
04 2009
05 2009
06 2009
07 2009
08 2009
09 2009
10 2009
11 2009
12 2009
13 2009
14 2009
15 2009
16 2009
17 2009
18 2009
19 2009
20 2009
21 2010
22 2010
23 2010
24 2010
25 2010
26 2010
27 2010
28 2010
29 2010
30 2010
31 2010
32 2010
33 2010
34 2010
35 2010
36 2010
37 2010
38 2010
39 2010
40 2010
41 2010
42 2010
43 2010
44 2010
45 2010
46 2010
47 2011
48 2011
49 2011
50 2011
51 2011
52 2011
53 2011
54 2011
55 2011
56 2011
57 2011
58 2011
59 2011
60 2011
61 2011
62 2011
63 2011
64 2011
65 2011
66 2011
67 2011
68 2011
69 2011
70 2011
71 2011
72 2011
73 2012
74 2012
75 2012
76 2012
77 2012
78 2012
79 2012
80 2012
81 2012
82 2012
Wpisz swój adres e-mail, aby otrzymać nasz newsletter.
Zaznacz interesujące Cię tagi, a następnie kliknij "Gotowe".
Tagi
W filmie „Odgłosy robaków – zapiski mumii” tytułowe robaki milczą, a raczej nie mają nic do powiedzenia w sprawie, która zajmuje głównego bohatera – człowieka, który postanowił zagłodzić się na śmierć
Mahler zwierzał się, iż czuje się jak ojciec, który utracił dzieci. Śmierć córki kompozytor przyjął więc jako potwierdzenie własnego fatalizmu, który mu często towarzyszył w działalności artystycznej
W tak zwanych mediach i w tak zwanej świadomości opinii publicznej dochodził do głosu jako skandalista. Wywoływał niekończące się dyskusje o granicach ekspresji artystycznej oraz moralnym uzasadnieniu prowokacji, jakich się dopuszczał
„Nie ma się czego bać” Juliana Barnesa to wciągający portret rodzinny: opisując swoje relacje z babką komunistką i dziadkiem ateistą, matką hipokrytką i ojcem agnostykiem – autor sam zadaje sobie pytanie, w co właściwie wierzy
Niewygodny temat – sposoby opowiadania o śmierci – zostaje podjęty na wystawie „Until do us part” z lekkością i zażenowaniem równocześnie. Oswajanie odbywa się w klinicznych warunkach gwarantowanych przez white cube
Zombie nie chcą zabijać, ale zjadać – przejąć siły i zdolności Innego. Chcą stać się na powrót prawdziwym człowiekiem, świadomym swego istnienia, niezależnym, spełnionym i kompletnym
Przemoc, choroby i śmierć na „Darkside II” pokazują ułomność ludzkiego ciała. Jednak tym, co najbardziej szokujące, jest przedefiniowanie samej funkcji ciała
Historia Fabrizia, Marii i Carla kusiła, by uczynić z niej legendę: o parze kochanków bezlitośnie zamordowanej przez ponurego męża, dla którego nie liczyło się nic prócz muzyki
Orfeusz interesuje mnie tylko w piekle nierozwiązanej tajemnicy. Jeśli ją rozwiążę, odsłonię, to nie będzie Orfeusza i Eurydyki. Tylko normalne życie