English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

fot. Katarzyna Pałetko / Teatr Dramatyczny w Warszawie

Persona. Książka Lupy

Paweł Soszyński

Intelektualne rozedrganie, filozoficzno-formalne fiksacje (leksyka!) oraz teoretyczna zuchwałość – to znaki firmowe książkowej „Persony” Lupy

„Persona” to dziennik twórczy, w którym Lupa zapisuje własne przemyślenia dotyczące powstającego w warszawskim Teatrze Dramatycznym scenicznego tryptyku pod tym samym tytułem. Marylin Monroe, Simon Weil i Gurdżijew są jednak dla polskiego twórcy jedynie pretekstem dla imponujących rozważań na temat metafizyki i ciała, historii kultury europejskiej oraz antropologicznie zorientowanego rajdu przez fenomen sztuki i artysty.

Nadzwyczajna jest młodzieńczość promieniująca z tych zapisków, które z powodzeniem mogły by być uznane za filozoficzne juwenilia uznanego myśliciela. Myślowe rozedrganie, filozoficzno-formalne fiksacje (leksyka!) oraz teoretyczna zuchwałość – to znaki firmowe książkowej „Persony”.

Intelektualna zachłanność Lupy to jednak miecz obosieczny. Godny pozazdroszczenia wigor i tematyczna rozpiętość książki trąci bowiem naiwnością (i to właśnie wtedy, gdy poddana jest magnetycznej sile relatywizmu oraz ponowoczesnemu zwątpieniu w systemy teoretyczne). Lupa nie panuje nad swoja myślą, często zachłystuje się nią, podekscytowany wolnością antropologicznej spekulacji – stąd zresztą głównie biorą się stylistyczne manieryzmy tej prozy filozoficznej oraz tendencja do oszałamiających uogólnień.

Krystian Lupa „Persona”.
Seria Teatru Dramatycznego,
Warszawa 2010, 154 s.W tym sensie – i następuje tu coś niezwykłego – Lupa sam, w ramach własnego pisarskiego eksperymentu, staje się jedną z Person, nad którymi pracuje; jest jednym z filozoficznych „marzycieli”, mistrzem, w którego przemienia się (świadomie?) z wpisu na wpis, kreując siebie na filozofa, konstruując swój oryginalny (modernistycznie postmodernistyczny, artystycznie teoretyczny, atrakcyjnie irytujący) język oraz budowaną strona po stronie umysłowość (przecież sztuczną, sceniczną – jak u Monroe-gwiazdy czy Weil-filozofki), by ostatecznie uformować upublicznioną, opublikowaną Personę-Lupę, która ziszcza się nie w przedstawieniach, a właśnie w medium książkowym.

Warto przeczytać „Personę”, by przyjrzeć się temu procesowi, nie zamaskowanemu przez umysłową subtelność czy intelektualną błyskotliwość – podanemu za to z ekshibicjonistyczną satysfakcją, bez troski o ewidentne ryzyko, jakie wiąże się z podobnym obnażeniem.

Paweł Soszyński, redaktor działu teatralnego w dwutygodnik.com.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.