English version Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

03 2009

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Joanna Tokarska-Bakir

PÓŁ STRONY:
Zbiór pusty;
Plaga nawróceń

Joanna Tokarska-Bakir

Zbiór pusty

Zbiór pusty to taka kategoria logiczna (niech mi wybaczą logicy), dla której nie można znaleźć ani jednego realnego przedstawiciela. Reprezentację zbioru pustego stanowimy wówczas, gdy rozważamy siebie jako nosiciela poglądów, które kiedyś wyznawaliśmy, ale po namyśle już ich nie wyznajemy. Myślę, więc jestem. Gdzie jest ten, kim byliśmy, gdy byliśmy podli lub głupi? Wstyd mu, więc nie jest.

Doświadczenie to nazwa, którą nadajemy własnym błędom. A ponieważ podobno żadnych poglądów nie zwalczamy bardziej zaciekle niż tych, z którymi się już nie identyfikujemy, rozmowa o doświadczeniu jest bez szans.

Tym bardziej w społeczeństwie, które dba o własną powagę. Do higieny powagi należy udawanie, że zawsze mieliśmy takie poglądy, jakie aktualnie wyznajemy. Zabieg, który wykonuje każda władza i każdy lipny autorytet: udawanie, że zawsze byliśmy duzi jak Atena, która w pełnej zbroi wyskoczyła z czoła Zeusa.

Dlatego krzepiące jest, gdy historyk idei pisze: „Z całą stanowczością powiadam, że w praktyce demokracji nie zaufanie okazało się towarem niezbędnym, lecz przestrzeganie prawa i zasady równości wszystkich wobec prawa, modyfikowanej w miarę przemian naszych poglądów, dotyczących wolności i praw jednostki”.

Plaga nawróceń

W tekście „Odzyskiwanie czucia” („Dwutygodnik” nr 1/2009) wspomniałam o subordynacji względem języka religijnego, której wszyscy w Polsce podlegamy. Jako przykład podałam „nawrócenie” Sławomira Sierakowskiego: dzieląc się „wiarą w Boga, którego nie ma” wzmiankował o nim w niedawnej ankiecie „Dziennika”.

Moja ironia zeźliła Kingę Dunin. Felietonistka „Wysokich Obcasów” próbuje mnie zawstydzić, twierdząc, że nie rozumiem nawróconego. „Nie potrzeba do tego aż hermeneutyki Gadamera, w której lubuje się pani profesor, wystarczy dobra wola i zdrowy rozsądek”, pisze.

Kinga Dunin, onegdaj wyznawczyni zamorskich filozofów, dziś „dobrej woli i zdrowego rozsądku”, też się nam ostatnio nawróciła.

Joanna Tokarska-Bakir, ur. 1958, antropolożka kultury, eseistka, autorka m.in. „Legendy o krwi. Antropologia przesądu” (2008).

Tagi: wolność, społeczeństwo, doświadczenie, autorytety, demokracja, równość

PÓŁ STRONY:
Barabasz i Żydzi; Jan Józef Szczepański

Henryk Pawelec, dziewięćdziesięciolatek dwa razy odznaczony Virtuti Militari, po latach milczenia zdecydował się powiedzieć prawdę o swoim dowódcy

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY:
Biblioteki; Ikonoklazm

W poszukiwaniu recenzji z filmu Agnieszki Holland przeglądam krajową prasę: „zamienianie Holokaustu w przemysł rozrywkowy, jak się to dzieje w filmie, jest zadawaniem kłamu prawdzie”

Czytaj dalej