English version Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

36 2010

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Joanna Tokarska-Bakir

PÓŁ STRONY:
Pseudoepigrafy; Heraklit

Joanna Tokarska-Bakir

Pseudoepigrafy
(naśladowanie Czuang Tsy)Jeżeli ludzie nie zapominają o czymś, o czym powinni byli zapomnieć, i pamiętają o czymś, o czym nie powinni byli pamiętać, to jest dopiero prawdziwe pamiętanie.

Prawdziwa dobroć nie jest dobrotliwa. Prawdziwa skromność nie upokarza. Prawdziwa moralność drwi sobie z moralności. Prawdziwa filozofia drwi sobie z filozofii. Co z prawdziwą nauką?

Skąd wiadomo, że zmarli nie żałują, iż wymodlili sobie nieśmiertelność?

Płytka wiedza rodzi wrogość.

Komplikowanie prowadzi do nadmiaru, nadmiar wywołuje zamęt, zamęt rodzi rozpacz, a rozpacz jest jałowa jak muł.

Łatwo ukryć się w chórze.

Można zmylić ludzi, ale przyrody nikt nie oszuka.

Jak mówi ktoś, kto wstydził się uciekać z pola bitwy: „nie znaczy to, bym był ostatni, tylko mój koń nie nadąża”.

Co czyni moje życie dobrym, czyni też moją śmierć dobrą. W spokoju zasnąć, nagle z radością się obudzić.

HeraklitTak niewiele pozostało z Heraklita, że zawsze wydaje się nowy, pisze Elias Canetti, i ta myśl stanowi asekurację dla czytelnika, który otwiera książkę Wojciecha Wrotkowskiego „Jeden wieloimienny. Bóg Heraklita z Efezu” (Wydawnictwo Rolewski, Nowa Wieś k. Torunia 2008). Szybko jednak przekonuje się, że autor, człowiek o oszałamiającej erudycji, czyta filozofa tak zajmująco, że nie potrzeba już żadnej asekuracji. Nie potrafię ocenić, czy tworząc swoją koncepcję synoptyczną, Wrotkowski interpretuje Heraklita słusznie, nie przekonuje mnie zresztą samo pojęcie słuszności w tym zakresie. Jest to książka „młoda i mocna” w podobny sposób jak mocne bywa wino, a jej autor mógłby zostać przywódcą sekty. Dlatego trzeba go czytać z pewną dozą ostrożności.

Joanna Tokarska-Bakir, ur. 1958, antropolożka kultury, eseistka, autorka m.in. „Legendy o krwi. Antropologia przesądu” (2008).

PÓŁ STRONY:
Barabasz i Żydzi; Jan Józef Szczepański

Henryk Pawelec, dziewięćdziesięciolatek dwa razy odznaczony Virtuti Militari, po latach milczenia zdecydował się powiedzieć prawdę o swoim dowódcy

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY:
Biblioteki; Ikonoklazm

W poszukiwaniu recenzji z filmu Agnieszki Holland przeglądam krajową prasę: „zamienianie Holokaustu w przemysł rozrywkowy, jak się to dzieje w filmie, jest zadawaniem kłamu prawdzie”

Czytaj dalej