English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

38 2010

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Miłosz i Turowicz,
czyli 250 lat Caffè Greco

Tomasz Cyz

Zbliża się Rok Miłosza. W Sejmie trwają przepychanki i akcje przeciwników (twórczości? życia? czegokolwiek?), szukających – jak zwykle – dziury w całym. Na szczęście dziełu Miłosza to nie zaszkodzi

Wiersz zaczyna się tak:
W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku,
W Rzymie przy via Condotti,
Siedzieliśmy z Turowiczem w Caffè Greco
[…]

W bliskiej okolicy Piazza di Spagna, niemal u stóp słynnych Schodów Hiszpańskich (pamiętacie „Rzymskie wakacje” z Audrey Hepburn i Gregorym Peckiem?), jest ulica – Via dei Condotti – znana z firmowych sklepów wielu projektantów mody. Na niej także, zaraz po prawej stronie, mieści się Antico Caffè Greco.

Założona w 1760 roku (Via dei Condotti 86) jest – obok Caffè Florian w Wenecji (1750) – prawdopodobnie najstarszą działającą kawiarnią we Włoszech. To miejsce historyczne, nieformalny rzymski salon artystyczny, który przed laty odwiedzali m.in. Stendhal, Goethe, Shelley, Byron, Liszt, Keats, Ibsen, Andersen, Mendelssohn, Casanova, a z Polaków – Mickiewicz, Słowacki, Norwid, Krasiński, Sienkiewicz, Siemiradzki, bracia Gierymscy.

Wiersz Czesława Miłosza jest śladem spotkania i rozmowy poety w Caffè Greco z wieloletnim redaktorem naczelnym „Tygodnika Powszechnego”, Jerzym Turowiczem:

I odezwałem się w te mniej więcej słowa:
- Widzieliśmy wiele, poznaliśmy wiele.
Upadały państwa, przemijały kraje,
Chimery ludzkiego umysłu osaczały nas
Ludzie ginęli albo szli w niewolę
[…]

Dalej mowa o „jaskółkach Rzymu”, budzących poetę o świcie („I czuję wtedy krótkotrwałość, lekkość / Odrywania się. / Kim jestem, kim byłem / Nie tak już ważne…”).

Zbliża się Rok Miłosza (związany z 100. rocznicą urodzin poety w 2011 roku). W Sejmie trwają przepychanki i akcje przeciwników (twórczości? życia? czegokolwiek?), szukających – jak zwykle – dziury w całym. Na szczęście dziele Miłosza to nie zaszkodzi. Czekają nas nie lada atrakcje (świetny pomysł festiwalu Sacrum Profanum, by zamówić u Agaty Zubel, Pawła Szymańskiego i Pawła Mykietyna utwory inspirowane poezją Miłosza – ale może warto przy okazji przypomnieć, nagrać i wydać wspaniały cykl „Ocalenie” Zygmunta Mycielskiego?).

Tym, którzy odżegnują Miłosza od czci i wiary, polecam wczytanie się (anagnozma) w te fragmenty wiersza:

Ci, którzy wierze swojej dawali świadectwo,
Których imiona starto i wdeptano w ziemię,
Nawiedzają nas dalej. Z nich bierze się miara,
Dzieł, spodziewań się, planów, rzekłbym, estetyczna.

[…]

Z wiekiem, czy też z mijaniem dwudziestego wieku
Pięknieje dar mądrości i zwyczajna dobroć.
Czytany przez nas obu dawniej Maritain
Miałby powód do chluby. A dla mnie: zdziwienie,
Że stoi miasto Rzym, że znów się spotykamy,
Że jestem jeszcze chwilę, i ja, i jaskółka.

Jeszcze chwilę... Caffè Greco świętuje w tym roku 250. rocznicę. Ten wiersz ma dopiero kilkanaście lat, a już wiadomo, że przetrwa wieki. „Nie było nas, był las. Nie ma nas, jest las”. Ars longa, vita brevis, Szanowni Posłowie i Posłanki. Jesteśmy tu tylko jeszcze na chwilę.

Tomasz Cyz, redaktor naczelny Dwutygodnik.com, wydał właśnie e-book „Pasja 20, 21. Powroty Chrystusa”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.