English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Grzegorz Kwiatkowski, „Osłabić”

Dawid Jung

„Osłabić” to przede wszystkim testament hedonistów pro futuro, to szaleńcza karnawalizacja śmierci

Wiersze Grzegorza Kwiatkowskiego, jak słusznie zauważył Piotr Kępiński, potrafią dość skutecznie uciekać od ideału. Kwiatkowski świadomie prowadzi dyskurs ze współczesnością niejednoznacznie definiującą, postnowoczesną, angażującą wszelkie „izmy”. Irytuje nas jej język, któremu przypisano rolę sprawozdawcy. Słyszymy szmer, szum, znamy go z ulotek, reklam i spotów. Żyjemy szybko i jeszcze szybciej kochamy. I właśnie o tym jest najnowsza książka Kwiatkowskiego – o jednorazowej i szybkiej miłości, o spóźnionej i wielkiej historii, w której zabrakło kronikarzy.

Grzegorz Kwiatkowski, „Osłabić”. Mamiko,
Nowa Ruda, 65 stron,
w księgarniach od września 2010Kwiatkowski, momentami z masochistycznymi niemalże skłonnościami do celebracji przetworzonej formy elegii, pokaże nam jak można umierać w czasach popkultury. Zbiorowo. Samotnie. W otoczeniu tłumów. Dowiemy się więc na przykład jak przemijają i odchodzą od nas marzące o dzieciach pięćdziesięcioletnie aktorki porno, które z powodu wieku muszą zrezygnować z kariery. W najnowszym tomie Kwiatkowski wielokrotnie skarykaturuje – aż do granic absurdu czy surrealizmu – nawet motyw macierzyństwa. Matka założy swoim dzieciom na głowę akwaria i każe im jechać do lasu by ciosały drzewa.

Najchętniej – sugeruje poeta – czytalibyśmy o sobie na forach największych portali internetowych lub oglądali naszą codzienność na filmikach You Tube. Nasze skłonności do ekshibicjonizmu i podglądactwa – jednak nie innych, ale samych siebie, podniesie tu do rangi symbolu, który neguje kulturę. W tej niejednoznacznej rzeczywistości Kwiatkowski umieści również temat wojny. Jego autorska filozofia ma szeroki kontekst – dotyczy całej cywilizacji europejskiej, będącej w kryzysie tożsamości, gdy „państwa zmieniają władców / flagi kolory a ludzie swe maski”.

„Osłabić” to przede wszystkim testament hedonistów pro futuro, to szaleńcza karnawalizacja śmierci. Bohaterowie liryczni Kwiatkowskiego idą w pochodzie stylów, form i masek, czy nawet deformacji samych siebie, aby przez karykaturę udowodnić swoje credo: „morbio / ziemia czyli wielki cmentarz // morbio / wielki brak który nikomu nie doskwiera”.

Dawid Jung, poeta, śpiewak operowy, redaktor naczelny „Zeszytów Poetyckich”, prowadził zajęcia z teorii współczesnej poetyki w Collegium Europaeum Gnesnense (UAM), w 2009 roku otrzymał Medal im. Juliusza Słowackiego. Jest stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.