dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Luty 2012

76 2012

Marzec 2012

77 2012

78 2012

79 2012

Kwiecień 2012

80 2012

81 2012

Maj 2012

82 2012

Joanna Tokarska-Bakir

PÓŁ STRONY:
Coming out, coming in; Inny świat

Joanna Tokarska-Bakir

Coming out, coming in

Gdy czytam o „przegiętym Jacku Poniedziałku w nowej sztuce warszawskiego Och-teatru, «Weekend z R.»", myślę o rytuałach przejścia. Myślę o nich też, gdy wspominam głośny ubiegłoroczny tekst Jana Hartmana o żydowskim antypolonizmie.

Publiczność klaszcze, publiczność nagradza, czego ja chcę od Poniedziałka i Hartmana? Otóż zastanawiam się, dlaczego coming out – Poniedziałka jako geja, Hartmana jako Żyda – został dopełniony coming in – zniszczeniem statusu stereotypowego geja i Żyda.

Czy gej nie może przedrzeźniać zabawnych gejów? Czy Żyd nie może krytykować niedobrych Żydów? Może, są na to liczne historyczne przykłady. Jeśli jednak przykłady te są aż tak liczne jak powyższe, należy się zastanowić, na co są właściwie przykładami.

Dawno, dawno temu, gdy w europejskich słownikach nie było jeszcze słów na gejów, było w nich wiele określeń – żydowskich i nieżydowskich – na nawróconych Żydów. Co od średniowiecza było pierwszym obowiązkiem konwertyty (zob. Peter Alfonsi, Pablo Christiani i wielu innych)? Świadczenie o zbrodniach innych Żydów.

Poniedziałek i Hartman deklarują, że są ganz andere, po czym robią dokładnie to, czego heteronormatywne i „polonistyczne“ społeczeństwo od nich oczekuje.

Inny świat
W Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie, w dziale Wolny Dostęp BX, egzemplifikacja rozdziału Kościoła i państwa. W wersji krajowej oznacza to świat, który nie zna państwa.

Można tu znaleźć wykładnię wszystkiego, co pojawiło się w państwie. Najtęższe umysły kurczą się pod badawczym spojrzeniem wykładowców seminariów duchownych, rozsianych po kraju.

Są w tym świecie liczne wartości i hierarchie. Ustanawia się je na targach książki katolickiej. Szczególną rangę, promującą odrodzenie wartości, ma nagroda FENIKS. W roku bieżącym nagrodę FENIKS 2010 w kategorii  „publicystyka religijna” uzyskał wywiad-rzeka Grzegorza Górnego („Fronda“) z ks. Waldemarem Chrostowskim. Uzasadnienie: „To wyważone i pełne mądrości spojrzenie na niełatwe relacje polsko-żydowskie. Książka ukazuje je z perspektywy prawdy chwilami trudnej, stanowiącej jednak konieczny fundament dialogu, o ile ten ma zbliżać, nie dzielić”.

Leszek Kołakowski o Kościele: „przetrwaliśmy dzięki ciemnocie naszego chrześcijaństwa”.

Joanna Tokarska-Bakir, ur. 1958, antropolożka kultury, eseistka, autorka m.in. „Legendy o krwi. Antropologia przesądu” (2008).

PÓŁ STRONY:
Noc żywych Żydów; Ulica szmalcowników

Recenzent „Newsweeka” meldował zdławionym szeptem: doradca premiera Tuska nazywa Żydów „trupkami”

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY: Sontag; Wysokie niskie

„Dzienniki” Susan Sontag, dla mnie nowość, choć tom pierwszy wyszedł cztery lata temu. Wstęp do pism pośmiertnych napisał jej syn, David Rieff

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY:
Błąd; Ogród

Martha Stewart wysyła ghostwriterkę do Kaliforni, gdzie jeszcze niedawno mieszkała inna pani z Polski, Ganna Walska, awanturnica i niespełniona diwa operowa

Czytaj dalej

Teatr

Establishment i walonki

Rozmowa ze Strzępką/Demirskim/Korchowcem

Sztuka

Kozyra ma power

Karol Sienkiewicz

Felietony

ARCHEOLOGIA PRZYSZŁOŚCI:
Od-nowa instytucji, trzynaście lat później

Mirek Filiciak / Alek Tarkowski

Film

Każdemu jego ocean.
O sylleptycznym kinie François Ozona

Ludwika Mastalerz

Figle

DOWÓD NA ISTNIENIE ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA!!!!!

PUDELIT

Literatura

PRZED EUROPEJSKIM KONGRESEM KULTURY:
Przypadkowy przechodzień

Maciej Wiśniewski

Felietony

PÓŁ STRONY:
Coming out, coming in; Inny świat

Joanna Tokarska-Bakir

Literatura

Z opowieści polskich Żydów (5)

Anka Grupińska

Komentarze (0)