English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Anderszewski
gra Szymanowskiego

Tomasz Cyz

Kiedy rok temu Piotr Anderszewski przyjechał do Warszawy, nie grał Chopina, tylko Bacha, Schumanna, Beethovena i Bartóka. Teraz przywiózł do Polski ukryty w tle niemieckiej orkiestry z Baden-Baden i Freiburga fortepian Szymanowskiego

Debussy („Six épigraphes antiques”, 1914) od razu odmienił nastrój. Wyrwał z realności, pomógł zapomnieć, choćby na chwilę. Choć nie był to czysty Debussy (tylko orkiestrowa, kameralna, impresjonistycznie kolorystyczna aranżacja Rudolfa Eschera), bo francuski kompozytor pozostawił to dzieło w wersji na dwa fortepiany. Pojedyncze instrumenty niemieckiej orkiestry (harfy, flety, krotale) brzmiały lekko, zwiewnie, jak pędzle Sisleya, jak pióro Louÿsa.

Anderszewski
w Warszawie

Debussy, Szymanowski, Liszt. Piotr Anderszewski (fortepian), Sylvain Camberling (dyr.), SWR Sinfonieorchester Baden-Baden und Freiburg, Chór Filharmonii Narodowej, Sala Koncertowa Filharmonia Narodowa w Warszawie, 4 lutego 2011 (koncert z cyklu: „Orkiestry świata”).

Wreszcie Szymanowski. Wyrastający z Debussy’ego (kiedy ten pisał „Six épigraphes antiques”, Szymanowski tworzył „Mity” i „Metopy”), swoisty („IV Symfonię «Koncertującą»” z 1932 roku pisał dla siebie jako solisty, choć o koncert fortepianowy zabiegali u niego Artur Rubinstein i Zbigniew Drzewiecki), niedoskonały, przez co fascynujący, bo jakby niepełny.

Wreszcie Anderszewski. Kiedy rok temu przyjechał do Warszawy, nie grał Chopina, tylko Bacha, Schumanna, Beethovena i Bartoka. Teraz przywiózł do Polski ukryty w tle niemieckiej orkiestry fortepian Szymanowskiego. Odważne. Osobiste. Otwarte.

I kiedy skończyła się muzyka – muzyka ścierających się żywiołów: orkiestrowego i solistycznego (nie tylko fortepian!), rytmicznego i falującego, fortissimo i piano, chaotycznego i szlachetnego – pomyślałem (znów), że Anderszewski ma coś takiego w palcach (pod palcami, pod skórą), co pozwala mu wydobywać z nut to, co tam jest, głęboko ukryte, a czego my tam nie dostrzegamy i nie słyszymy. I nie dostrzeżemy nigdy. Na szczęście.

Był jeszcze bis, którego także muzycy orkiestry słuchali jak urzeczeni. Najpierw Bach („Grać Bacha, zawsze grać Bacha” – powtarzał swoim uczniom Chopin) i Sarabanda z „IV Suity francuskiej G-dur”. Zatrzymana w czasie, zawieszona gdzieś pod niebem. Oraz „Csik” (czyli „Trzy węgierskie melodie ludowe z Komitatu Csik”) Bartóka. Jakieś 3 minuty nieskończoności.

PS. Nie mogłem zostać po przerwie i wysłuchać „Symfonii Dantejskiej” (przepraszam Liszta i muzyków). I tak słyszałbym – i widział – Anderszewskiego. A przecież pianista zapowiada chwilową (półtora roku?) przerwę w koncertach po letnim festiwalu w Łodzi…

Tomasz Cyz, redaktor naczelny Dwutygodnik.com, wydał właśnie e-book „Pasja 20, 21. Powroty Chrystusa”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.