English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Wystawa „Malarz napisał”

Agnieszka Szewczyk

Malarz napisał, a może namalował napis? Związki słowa i obrazu są różnorakie i rozległe, o czym świadczy choćby wystawa „Malarz napisał”

„Malarz napisał”, Galeria appendix2 w Warszawie, do 13 czerwca 2009.

Grono malarzy, którzy piszą na obrazach, ostatnio znacznie się powiększa. Czy chodzi o to, że malarstwo przyswoiło sobie kolejną lekcję konceptualizmu i czy napis na zagruntowanym płótnie jest malarstwem (na pewno jest obrazem)?

Wystawa w Galerii appendix2, na której pokazano prace dziesięciu piszących malarzy, diagnozuje dzisiejszą sytuację artystów, którzy na różne sposoby i z różnym skutkiem wchodzą w relacje ze słowami. W mocny sposób opowiadają się po stronie tezy, że malarstwo jest dziedziną intelektu, a nie spontanicznych, natchnionych, ekspresyjnych gestów z gatunku „maluję, jak czuję”.

Pokazane prace wskazują, że malarze albo piszą autotematycznie – o malarstwie i sztuce w ogóle: Susid, Ciecierski, Kuskowski, Łukowicz, Mierzejewska, albo czynią ze słów i zdań treść swych obrazów, tak jak Grzyb czy Groszek. Słowo, zdanie pojawiające się na obrazie lub zamiast niego, zawsze powoduje sytuację dla obrazu krytyczną – podaje w wątpliwość obrazowanie i tworzenie wizerunków, czemu zapewne winna jest bardzo głęboko zakorzeniona w naszej kulturze antynomia słowa i obrazu. Stąd też malarstwo słów często przekracza konwencjonalne ramy gatunku: instalacje Sawickiej, neony Grzyba, esemesy Łukowicza.

Najistotniej i w najciekawszej formie wypowiadają się „weterani” pracujący ze słowem: Jadwiga Sawicka, Ryszard Grzyb i Paweł Susid. Sawicka swoją instalacją „Materia malarska” obnaża konwencjonalność i mechaniczność mówienia, pisania i oglądania malarstwa. Abstrakcyjnemu bytowi, jakim jest materia malarska, nadała realny wymiar i byt. Owa „MM” znana z tysięcy tekstów o malarstwie, wyposażona przez artystkę w epitety „dojrzała, zmysłowa, nasycona”, „podatna, mięsista, gruba”, nabrała kształtu, materialności, jest obfita, cielesna i mruga do nas trochę wabiąco, a trochę złowieszczo.

„Materia malarstwa” Jadwiga Sawicka,
materiały galerii appendix2Ryszard Grzyb dowodzi po raz kolejny swego niezwykłego słuchu literackiego, jest malarzem-poetą (od początku swej artystycznej drogi malował i pisał). Od jakiegoś czasu swoim „zdaniom napowietrznym” – usłyszanym, wymyślonym frazom – nadaje nowe, samodzielne życie, umieszczając je na billboardach, w ogłoszeniach prasowych, na, przypominających techniczne, tablicach informacyjnych. Dzięki tym zabiegom pozwala im wybrzmieć i pozwala je zobaczyć. Jest to działalność konsekwentna i od malarstwa pochodząca (Grzyb wciąż maluje!), można powiedzieć, że jest to zradykalizowana działalność malarska – niezwykłe i tajemniczo brzmiące tytuły obrazów Grzyba żyją przecież własnym, równie pełnym jak obrazy, życiem.

Susid pokazał poliptyk, na którego pierwszej części, jak zawsze z szablonu, odciśnięty jest napis, który można potraktować jak tytuł cyklu: „Niszczenie płótna w XX w. (w sztukach pięknych)”, po czym następują cztery kolejne prace – ilustracje tytułowej tezy. Wśród nich, jako drugi (po obrazie nr 1 Susida „niszczącego” płótno w XX i XXI wieku za pomocą napisów z szablonu) „Czarny kwadrat” Malewicza.

To właśnie jego duch, poza wspomnianym konceptualizmem, wyczuwalnie unosi się na wystawie, duch konstruktywizmu – granicznego i wciąż najważniejszego doświadczenia nowoczesnego malarstwa.

Agnieszka Szewczyk, historyk sztuki, pracuje w Warszawskim Muzeum ASP, jest sekretarzem redakcji kwartalnika „Aspiracje”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.