English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Ballady i Romanse,
„Zapomnij”

Bartek Chaciński

W Wielkiej Brytanii grają retro-soul, w Ameryce wspominają poprzednie epoki chillwave i inne modne sceny. Polska też ma swoje tęsknoty za przeszłością – ale trochę inne, jak pokazują Ballady i Romanse

Jakie „Zapomnij”?? Nowa płyta Ballad i Romansów powinna się nazywać „Pamiętaj”! Drugi album sióstr Barbary i Zuzanny Wrońskich, szeroko już komentowany, stanowi bardzo zręczne połączenie starego z nowym. Abstrahując już od dwóch wykorzystanych tu wierszy Czesława Miłosza, którego będzie się w tym roku recytować, śpiewać i wystawiać na wszystkie możliwe sposoby ze względu na urzędowo poświadczony jubileusz, w tekstach Zuzanny da się wyczuć jakąś tęsknotę za dawną polską piosenką. Tej, której bywało blisko do poezji. Ale nie w sposób ściśle zamierzony, pretensjonalny, aktorski, tylko lekki, mimochodem, naturalny. Jak w „Kaczeńcach” czy „Plonach”, których teksty stoją obok Miłosza prosto i dumnie. Towarzyszy im muzyka, która w sferze wokali i melodii wypada nieco staroświecko i naiwnie, a w sferze instrumentalnej wykorzystuje znakomicie elementy elektroniki lub nowofalowe brzmienia. To udane połączenie.

Ballady i Romanse „Zapomnij”.
1 CD, Chaos Management Group 2011Sceneria tych piosenek jest nieodmiennie bardzo tutejsza (świetne „Oddechy” – krajobraz po kłótni z Warszawą w tle), słownictwo przyjemnie zmurszałe („Że oddycha to brawo / Że coś mówi to klawo” w „Człowieku”), a sygnalizowane przez Wrońskie problemy („Ozimina”) są też wybitnie stąd, choć brzmią już nieco archaicznie. Obrazki z polskich pól (opisy przyrody w tekstach pop!) wydają się z kolei już tak niedzisiejsze, że może – paradoksalnie – wróżą jakąś nową modę?

Gdy jeszcze zobaczyłem, jak siostry Wrońskie robią sobie żarty z sesji modnie ubranych gwiazd pop, publikując we wkładce swoje zdjęcia na tle jakiejś zniszczonej i po peerelowsku zgrzebnej łazienki, skojarzyłem to z zawartością innych ostatnio wydanych płyt. Na przykład Pablopavo, bard reggae z Grochowa, na nowej płycie krzyczy „Oddajcie kino Moskwa”, a Warszawę odmalowuje w sposób, jakiego nie robił chyba żaden artysta z pokolenia hip-hopu i nowej sceny alternatywnej. Skojarzenia z Grzesiukiem są na miejscu – ale Pablopavo to wersja 2.0.
Jeszcze wcześniej grupa Nerwowe Wakacje zadebiutowała interesującą płytą, która nawiązuje i do bigbitu, i do „harcerskiego” rocka końca lat 80., przynosząc serię wyblakłych wakacyjnych pocztówek z PRL-u na okładce i garść tekstów zgrabnie napisanych literacką polszczyzną. Z kolei duet Niwea na drugiej płycie znów nawiązuje do językowych łamańców Mirona Białoszewskiego, też pozostając blisko rzeczywistości i literatury. To wszystko regresja, która w istocie oznacza krok naprzód, twórczość, która zapomina o jakichkolwiek narodowych kompleksach.

fot. Joanna Szproch

Daleko mi do bycia fanem Ballad i Romansów, nigdy do końca nie pokochałem sposobu śpiewania Wrońskich, ale zaimponowały mi na „Zapomnij” nowym pomysłem na swoją muzykę (poprzedni wywoływał natychmiastowe skojarzenia z amerykańską grupą CocoRosie), zachowaniem idealnych proporcji między pomysłami kompozytorskimi i tekstowymi, a wreszcie rodzajem dojrzałego rzemieślniczego podejścia do każdego detalu na bardzo równej i dobrze rozwijającej się płycie. Abstrahując po raz kolejny od Miłosza, którego usłyszymy pewnie w tym roku w niejednym gorszym wydaniu, ale bez którego ta płyta doskonale by się obeszła.

fot. Joanna Szproch

Bartek Chaciński, dziennikarz tygodnika „Polityka”, publicysta. Zajmuje się muzyką, kulturą popularną i językiem młodych Polaków. Autor serii „Słowników najmłodszej polszczyzny”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.