dwutygodnik - strona kultury

Ma_ja, chyba sama nie wiesz co piszesz, nie dość że nie umiesz się wysłowić (bo co znaczy: "którego p0glądy są jej niewyg0dne"? i skoro ""Dyskusja" odbywa się nie na zasadzie linczu", to o co ci chodzi?), to jeszcze żądasz od wszystkich profesorów, aby przyklaskiwali wszystkim, którzy wygadują straszne głupoty, tylko dlatego, że ci wygadujący głupoty nie mają jeszcze stopnia profesora. Czy naprawdę tak trudno dostrzec, że Wosińska jest krytykowana nie dlatego, że nie ma jeszcze doktora, ale dlatego, że wygaduje w prasie głupoty? Może po prostu Tokarska-Bakir pisze rozsądnie, bo przeczytała to i owo, zajmowała się tym i tamtym, podchodzi do sprawy mniej emocjonalnie i przede wszystkim nie szuka poklasku na siłę? Jako wytrawny badacz za jakiego ma się Wosińska, powinna ona najpierw ogłosić wyniki swoich badań w czasopiśmie naukowym, dopiero potem wymachiwać nimi w prasie. Dziwnym trafem Wosińska pisze o wszystkim, tylko nie o tym co trzeba. Jedyna rzecz jaką znalazłam w Internecie to słynny już przypadek złotego zęba, ale to chyba trochę mało? Nawiasem mówiąc jak po 5 latach studiów można znać się na folklorze kociewskim, żuławskich Ukraińcach, stosunku mieszkańców Ponar do grobów, wpływach interkulturowych między Polską i Skandynawią, potencjale edukacyjnym muzeów, nie zapominając oczywiście o Ruandzie. Bądźmy poważni, w tak krótkim czasie nie można zrobić dobrze tylu rzeczy naraz. Popularne swego czasu hasło reklamowe głosiło: "jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego".

Moje pytanie brzmi: czy p. prof. Tokarska-Bakir nie nadużywa swojego stanowiska do zniszczenia adwersarza, którego p0glądy są jej niewyg0dne? Nie wierzę własnym oczom w to, co czytam, Po prostu koszmar: najgorsze wcielenie polskiego uniwersytetu stoi przed oczami. Pani Profesor gani za wysokości swojego stołka tych, co mieli śmiałość napisać wbrew jej (czyli uniwersalnemu) pojęciu etnologii. Wygodne narzędzie do wykluczania. Dla mnie P. Prof. straciła wiarygodność w dyskusjach aktualnych.
"Dyskusja" odbywa się nie na zasadzie linczu na tej, co nie ma nawet stopnia doktora, a przemawia z pozycji autorytetu), wstyd Dwutygodniku!

Do Filipa: jako prosty czytelnik wolałbym jednak się dowiedzieć od samej p. Kaniowskiej, jaki rodzaj więzi łączy ją z p. Wosińską. Nie można równocześnie bronić własnej wychowanki i występować w roli niezależnego eksperta... a ja nie mam obowiązku sprawdzać na jakichś stronach, kto jest kim. Uczciwość wymaga, by poinformowała mnie o tym autorka.

Czytając różne opinie prof. Bakir, mam takie tylko wrażenie, że prof. Bakir nawet nie chodzi o Tochmana i jego reportaż ale o to że Tochman uderza w pallotynów, katolickich duchownych, a to przecież "czarna zaraza". Obiektywizm prof Bakir też może być ograniczony jej naturalną ludzką motywacją.

W dyskursie genocide studies słowo "ocalały", "ocalali" nie oznacza lauru, wręcz odwrotnie obarczone jest szczególnym ciążeniem: tego, że się przeżyło (i wie się dlaczego) oraz tego, że z tą wiedzą trzeba funkcjonować w rzeczywistości powojennej. Wydaje się, że takie właśnie podejście (i pojęcie - ugruntowane w badaniach nad ludobójstwem), reprezentowane m.in przez: Agambena, Amery, Levi, Garde i w końcu: twórcą trzeciej wiedeńskiej szkoły psychoterapii, czyli Victora Frankla, Pani Prof. Tokarskiej reflektującej nad Zagładą w Polsce nie powinno być obce. Z tego co pisze, wydaje się jednak, że jest. Czy może Pani Profesor wyjaśnić dlaczego ma się takie wrażenie?

Patryk, jak dlugo Wosinska byla na Gikondo, bo masz - jak widze na ten temat - informacje? I wiesz, jak dlugo mieszkal tam Tochman. Czy mozesz, skoro jest to dla Ciebie wazne kryterium, uscislic to w tygodniach lub miesiacach? Dzieki

Jako etnologowi, wstyd mi za sposób w jaki prof. Tokarska-Bakir rachuje kości przedstawicieli, bądź co bądź, własnej dyscypliny. Niemniej, bardziej dotkliwym jest przypisywanie niskich pobudek adwersarzom, że jakoby broni się "własnej sprawy" (niechybne potwierdzenie przenikliwej obserwacji prof. Kaniowskiej, że to nie o argumenty merytoryczne tu idzie). Czyli, że miała prof. Kaniowska dać sponiewierać własną wychowankę (czy ktoś to taił? wystarczyło od razu wejść na stronę IEiAK UAM i sprawdzić kim jest Wosińska - wszystko dokładnie opisane, może dałoby się uniknąć sarkastycznego zdziwienia Zagładą z pierwszego felietonu)? Czyli, że prof. Tokarska-Bakir ma w nosie własnych uczniów, że w zasadzie jest to obojętna jej dekoracja - przypomnijmy - "tuż po magisterium, za to
znacznie przed doktoratem"? W przypadku tak uczonej, przenikliwej i wyczulonej na rozmaite aspekty życia społecznego antropolożki, jaką jest prof. Tokarska-Bakir, dziwi wręcz trudność zorientowania się, że prof. Kaniowskiej chodziło o pewne nieredukowalne wartości. Widać dotknęła drażliwego punktu. Na domiar złego jest niepoprawną idealistką - jak można sądzić - to co zrobiła, uczyniła bezinteresownie, zabiegając o to by mówić "o tym, o czym naprawdę warto dyskutować".

Chciałabym coś sprostować. Monika Żaba kontaktowała się wielokrotnie z Wosińską przed swoim wyjazdem do Rwandy. Pytała o warunki, realia, Polaków tam mieszkających. Wszystkie kontakty na misjonarzy (łącznie z numerami telefonów), jak i polskich wolontariuszy pracujących w Rwandzie (m.in mnie) dostała od Wosińskiej (która kontaktował się z nami, czy może je przekazać). Monika powoływała się na znajomość z Małgosią zarówno na Gikondo, jak i w Kibeho, jak i w Kigali. Przepraszam, za ten wtręt prywatny, ale środowisko Polaków mieszkających / pracujących w Rwandzie jest małe. I mamy tutaj internet. O tym, że dobrze byłoby się Moniką trochę zaopiekować wiedzieliśmy jeszcze zanim Monika przyjechała. Nic w tym złego, tym bardziej jak ktoś w Randzie jest pierwszy raz i w dodatku sam. Zresztą proszę o to zapytać Monikę. Jednak proponowałabym spojrzeć na jej list do GW od innej strony, zanim padną słowa że Małgosia "zbyt często mija się z prawdą", czy jest "niedojrzała".

Akurat dziś w E-SPLOCIE tekst komentujący całą dyskusję pod nieco innym względem: http://www.e-splot.pl/index.php?pid=articles&id=1481
"w wątpliwość poddana została nie tylko rzetelność Tochmana, ale także, z pozycji naukowego dyskursu, podważono wiarygodność reportażu jako takiego..."

Panie Patryku,
proszę to przeczytać http://wyborcza.pl/1,95892,10129204,Trauma_po_ludobojstwie_siega_duzo_dalej___list.html Wosińska zbyt często mija się z prawdą, może przestanie to robić jak dorośnie. O to chodzi z jej niedojrzałością.

Pod linkiem można znaleźć tekst Jana Mencwela, pt. „Etyka reportera vs autorytet etnografa. Komentarz do dyskusji wokół książki Wojciecha Tochmana «Dzisiaj narysujemy śmierć»”:

http://goo.gl/DYt4N

Przykładem takiej mertonowskiej nieuświadomionej winy jest przykład mitycznego Edypa...Edypa uwikłało plemię, rodzina, pallotynów uwikłali wierni...ale w obu przypadkach wina ma wymiar tylko symboliczny i charakter intymny, osobisty, nie podlega publicznemu osądowi.

Zbrodnia kara grzech litr wina
I tak historia ta się zaczyna...

W pokoju tym po szarym dywanie
Rozsypał się różaniec
Zaczął się mój żywot ze strachem
Odtąd mieszkam z nim tu pod jednym dachem

Kwestia listu ks. Filipka już była na łamach "Tygodn,ika" wyjaśniana, wystarczy sięgnąć po poprzednie numery pisma, natomiast ciągłe oskarżanie Wosińskiej o to, że jest młoda, niedoświadczona tylko potwierdza słuszność wcześniejszej polemiki Mucharskiego.

Ta młoda Wosińska spędziła na Gikondo wiele więcej czasu niż Tochman i, można sądzić, o wiele lepiej poznała pallotynów. Zarzucanie jej złego wychowania to chyba ostatnie, co zostało osobom oburzonym na to, że można inaczej patrzeć niż Tochman na okrutne wydarzenia ludobójstwa i jego fragmentu u pallotynów.

Co do Mertona i jego chrześcijańskiego rozumienia "guilty bystander", trzeba przyznać, że tłumaczenie jest piękne, ale ile osób uwierzy, że właśnie mertonowskie rozumienie tego określenia tkwiło w głowie Tochmana, kiedy je pisał i wypowiadał? Innymi słowy przytaczanie Mertona jest tylko sprytnym zabiegiem, który jednak w oczywisty sposób nie dotyka sedna oskarżenia reportera.

Lepper z radykalnego antysalonowca przpoczwarzył się w brązowe dzidzi, aż wkońcu ostał sie tylko sznur. Jeżeli przypisać coś z polskiego tutejstwa to napewno antysalonowść...

U Senatora wielki bal
Tańczą wszyscy i znają się wszyscy
Jest już ponad tysiąc par
Pięknie gra znajoma melodia
Na sali od nas jest tu trzech - Łysy, ja i Anka
Mamy ukrytą dobrze broń
I zaciśnięte gardła

Ogromnie tłuste panie
Tasują panom posłom

Nikt do powiedzenia nie ma tu nic
Choć wszyscy krzyczą głośno
O nas zapomniała historia
Po imieniu nam woła bieda
Choć już sprzedaliśmy wszystko
Co można było sprzedać