English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Improwizacje
Marcina Maseckiego

Marta Nadzieja

Marcin Masecki niczym didżej miesza i sampluje wszystko, co do tej pory nagrał i usłyszał. Solowa płyta „Bob” pokazuje go jako mistrza skrajnych rozwiązań

Beethoven w barze? Bach w knajpie? Kilka lat temu pianista Maciej Grzybowski zagrał w Klubie 55 „Cztery preludia” Pawła Mykietyna. Publiczność w większości stała, dzierżąc w rękach szklanki z piwem. 21 czerwca tego roku inny pianista, Marcin Masecki, zagrał na Chłodnej 25 trzy ostatnie sonaty Beethovena. Duszna, ciemna sala. A jednak jego fortepian nawet i tam mówił. Tylko artysta z poczuciem humoru może pozwolić sobie na taką swadę i luz, by fortepianowe sonaty przenieść na grunt baru. Dzięki Maseckiemu ten grunt ani przez chwilę nie był grząski.

Marcin Masecki „BOB”. Lado ABC 2009Podobnie jest z solowymi improwizowanymi recitalami Maseckiego. Zresztą, czy improwizacje na fortepianie są jeszcze w stanie nas czymś zaskoczyć? Czasy monumentalnych podróży Keitha Jarretta zdają się całkowicie zamierzchłe. Włodek Pawlik proponuje luźne szkice. Stefano Bollani, po świetnym debiucie „Piano solo”, powrócił do grania zespołowego.

Improwizacje solowe. Brzmi poważnie. Ale niekoniecznie musi być. Niepokorny i oryginalny Masecki – znany ze świetnych występów z zespołami Pink Freud czy Muzykoterapia – wywraca na drugą stronę sztukę improwizacji. Płyta „Bob” to fortepian, który się nie puszy i nie stroszy. To totalna wolność, witalność i zabawa. Wskażcie drugiego pianistę, który buduje swoje improwizacje z uśmiechem na twarzy...

Maseckiego nie widzimy, ale słyszymy jego śmiech. Pierwszy utwór („Gesualdo”) to wielka enigma, która to się rozwija, to kurczy. Potem jest tylko ciekawiej. Muzyk, niczym wytrawny didżej, miesza i sampluje wszystko, co do tej pory nagrał i usłyszał. Testuje cierpliwość słuchacza, który czeka na rozwiązanie frapującego motywu otwierającego pierwszą ścieżkę. Żongluje tempami, rytmem i harmonią. To jazda dla wytrwałych, spragnionych instrumentu nieoczywistego i żywego. Muzyk wielokrotnie podkreślał, że jest niechętny muzycznym podziałom i kategoriom. Słowo przekuł w płytę.

Odwaga i brawura, humor i powaga, namaszczenie i dezynwoltura, konsonans i dysonans. Masecki to mistrz rozwiązań skrajnych. Może dlatego jego płyta brzmi tak świeżo. Czekamy na ciąg dalszy.

Marta Nadzieja, ur. 1981, ukończyła dziennikarstwo na UW, studiowała muzykologię tamże i na UJ. Wydawca w Telewizji Polskiej, gdzie m.in. odpowiadała za wirtualną oprawę Konkursów Chopinowskiego i Wieniawskiego. Lubi być na terminalach lotniczych. Marzy o wywiadzie-rzece z ZM.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.