dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Luty 2012

76 2012

Marzec 2012

77 2012

78 2012

79 2012

Kwiecień 2012

80 2012

81 2012

Maj 2012

82 2012

„W imię Jakuba S.”

Teatr Paweł Demirski

Przedpremierowy fragment dramatu Pawła Demirskiego, który od 18 grudnia można oglądać w reżyserii Moniki Strzępki w warszawskim Teatrze Dramatycznym

Większość polskiego społeczeństwa ma korzenie na wsi. Ale nie tej dworkowo-ziemiańskiej, tylko tej duszonej pańszczyzną, tej chłopskiej, tej chamskiej. Dlaczego w takim razie w kalendarzu polskich świąt nie ma święta zniesienia pańszczyzny? Czy wolimy myśleć o sobie jako o potomkach tej „lepszej”, szlacheckiej części narodu? Przecież dzisiejsza klasa średnia i ci, którzy do niej aspirują, to potomkowie Jakuba Szeli. Tylko, czy jesteśmy w stanie przyjąć inne tropy tożsamości niż te wyuczone w szkołach, gdzie Szela był mściwym prymitywem i zdrajcą, a jego rabacja jedynie inspirowanym przez austriacką administrację mordem na najlepszych synach narodu polskiego?


SEKRETARKA (ma w ręku nóż, który przykłada sobie do czoła)
stłukł
cały mi komplet prezentów ślubnych z porcelany palonej w dolinie Mekongu
całość na wyrzucenie
został mi tylko dzbanuszek do mleka sojowego w całości
bezużyteczny
bez ucha

HOWARD WAGNER
zostaw to – nóż
ja rozumiem co cię ale spotkało
po co ci to? – nóż
to ja dałem ci kiedyś przepis na siekaną sałatkę z kolendry
daj ja sam ją pokraję

SEKRETARKA
pamiętasz jak kiedyś chciałeś się mi po pijaku oświadczyć
w lodówce jest dużo wódki weselnej
może się te oświadczyny zaktualizują
proszę cię

HOWARD WAGNER
gdzie on jest?
ja nie wiem
odłóż ten nóż w kuchni
do nożownicy

SEKRETARKA
nie mogę bo mi guz na czole będę miała
jak mnie o kant łóżka wypierdolnął za włosy
więc sobie zimne trzymam

HAPPY
no jechałem szybko też
samochód prosto w mur masakra kariery zawodowej
daj mi ten nóż wezmę sobie
ja były dyrektor marketingu wejdę do wanny

SEKRETARKA
zajęta wanna niestety
ten morderca niedoszły
wszedł i się teraz trzęsie

HAPPY
wejdę do niego obok
i przetnę nadgarstki byłego dyrektora marketingu

HOWARD WAGNER
z pracy zwolnili
znajdziesz następną
ile tych dziewiątek na policję jest?

SEKRETARKA
dzie ja tam na policję będę dzwonić
chłopa mi z domu cesarscy  zabiorą
co ja sobie bez niego tutaj oporządzę samiuteńka
w sumie

RADNY OPOZYCJI
proszę was ja przepraszam
chcesz wejść do wanny?
Łatwiej krew będzie czyścić z kafelek
nóż mi daj
daj ten nóż
Idź z tym nożem lepiej
i wbij go w ekonoma co się zwolnił
albo w karbowego

HOWARD WAGNER
widziałeś
dzwoń na policję

„W imię Jakuba S.”

Premiera 18 grudnia 2011, Teatr Dramatyczny w Warszawie

reżyseria: Monika Strzępka
scenografia, kostiumy: Michał Korchowiec
muzyka: Jan Suświłło
ruch sceniczny: Rafał Urbacki 

występują: Klara Bielawka, Krzysztof Dracz, Dobromir Dymecki, Sławomir Grzymkowski, Anna Kłos-Kleszczewska, Małgorzata Maślanka/Alona Szostak, Paweł Tomaszewski

dwutygodnik.com jest patronem medialnym spektaklu

RADNY OPOZYCJI
jezu co ja gadam
ja przepraszam
ja nie byłem wtedy sobą
ja odstawię wino czerwone co wieczór
a nawet w odstawię wino w weekendy
z żalem
dajcie spokój
nic nie pamiętam
przepraszam
zabierz ten nóż gdzieś

SEKRETARKA
te ściany wygładzone
nie zapomną
krzywdy
lał mnie po mordzie
rusz się też masz się ruszyć iść 
co nic nie robisz?
ja mogę zrobić
wyjadę gdzieś gdzie jest bardzo cicho i daleko stąd

HOWARD WAGNER
to się może przecież powtórzyć kochana
gdzie jest ta wasza lodówka

HAPPY
nie chcę już żyć bez marchewki która jest tylko brakiem kija
chcę być znowu dyrektorem marketingu

RADNY OPOZYCJI
to się już nie powtórzy obiecuję
kiedy byliśmy w Jerozolimie
pamiętasz?
Widziałem kiedyś jak gruby rudy amerykanin stał na via delarosa
i mówił coś w języku co to ja go nie znam za bardzo
wtedy z uliczki obok wyszedł taki mniejszy od niego blondyn
i po angielsku
hey mister you're not a proper prophet
you're not proper prophet
I'm really prophet
i zaczęli się bić
dodam że obaj mieli na koszulki polo założone
jeden prześcieradło z Hiltona
a drugi obrus z kawiarni poplamiony
myślę że to coś podobnego
jak Jerozolimski syndrom

SEKRETARKA
byłeś w Jerozolimie beze mnie?
lać was to za mało
tak krzyczał strasznie

HOWARD WAGNER
Zostaw ten nóż

HAPPY
myślę
że poszedł bym z tym nożem gdzieś
a z drugiej strony nie wiem gdzie

RADNY OPOZYCJI
nie wie gdzie pójść
idź zakradnij się za koszem na śmieci
i pierwszą głowa
jak przyniesiesz
będzie już się opłacała
24 godziny masz na zrobienie swojego porządku
rewolucji prywatnej
wiesz gdzie iść?

HAPPY
gdzie ja bym tam chłop prosty rewolucyję robił
gdzieś na majdańcu w namiocie marźć
kiedy zimno jest
jesce mom na piec na drewno
w ciepłym posiedze sobie
we wannie

RADNY OPOZYCJI
wybaczycie mi
zrobię przyjacielską kolację na zgodę
nożem
dajcie mi tę kolendrę
pokraję ją sukę kurwę tyle lat przede mną trzymaną w ukrycia
a przyszna jest że bym się w niej wykąpał

HAPPY
jo jestem cłonek pokolenia spreadu
to co jo mam jok mi gordlo ściska przestraszenie
a nie miało tak być
ale przeciez jakoś sobie poradzimy
ino samemu
po raz pierwszy w karierze
czuję że bezsilnie walę prosto w mur
Przez ostatnie lata byłem ja kowal własnego losu
bo za ciężką pracę i doskonałe wyniki dostawałemy sute premie,
nagrody i przywileje
przykro to przyznac ale na solidaryzm spolecny mnie nie stac
ale jak pomysle ze na wies będę mial jechac kozy hodowac
ziemniaki kryzysowe kopac
bo co ma do tego mój ekonom tez bidok zyciowo pogorszony

SEKRETARKA
myśle że ekonom
to jest ino tłusty chłop co się go trzeba oszukac nauczyć
no
się da go namówić jesce
zeby cie przyjal spowrotem

HOWARD WAGNER
gdzie on z tym nożem poszedł
nie wchodź do łazienki z nożem
pójdę do niego

HAPPY
co mi tu bez pytania wchodzita?
Won
pisorz się znalazł
ja wami będę kosił
jak nad wami będę moc miał

HOWARD WAGNER
jezus Maria
co wy w tej łazience trzymacie?

HAPPY
diabła
diabła
bier na widły
bier na widły i do piekła

RADNY OPOZYCJI
o widzicie
też tak miałem tam w łazience
niesamowite przeżycie
chcecie kawy?

Paweł Demirski, dramatopisarz. Opublikował wybór dramatów w tomie „Parafrazy” (2011). Zwycięzca, wraz z Moniką Strzępką, międzynarodowego festiwalu teatralnego Boska Komedia 2010 w Krakowie. W 2011 roku duet otrzymał „Paszport Polityki”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.

Fikcje

Ayrton Senna da Silva
(fragment)

Robert Bolesto

Teatr

Establishment i walonki

Rozmowa ze Strzępką/Demirskim/Korchowcem

Teatr

Demirski w świątyni teatru

Joanna Wichowska

Fikcje

LATA 90.:
Rewolucja balonowa (fragmenty monodramu)

Julia Holewińska

Literatura

CZYTELNIA: książka + konsumpcja = mezalians

Rozmowa z Dorotą Masłowską

Film

Melancholia pornografii

Bartosz Żurawiecki

Sztuka

PRZYJEMNOŚĆ DRUKU:
Print's not dead

Jakub Bąk

Felietony

KULTURA 2.0:
Jak zostać administratorem kulturowej bazy danych

Alek Tarkowski

Film

Bajki robotów,
czyli science fiction

Ludwika Mastalerz

Sztuka

Fabryka rzeźb Althamera

Karol Sienkiewicz

Teatr

„W imię Jakuba S.”

Paweł Demirski

Muzyka

Uwaga na muzykę