dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Luty 2012

76 2012

Marzec 2012

77 2012

78 2012

79 2012

Kwiecień 2012

80 2012

81 2012

Maj 2012

82 2012

Joanna Tokarska-Bakir

PÓŁ STRONY:
Biblioteki; Ikonoklazm

Joanna Tokarska-Bakir

Biblioteki

Jest lekarzem, ale w każdym mieście odwiedza biblioteki. Ulubione ma w Sankt Petersburgu i Szanghaju. W bibliotekach chińskich docenia drzewo wiśniowe. W amerykańskich zielone lampy i kamień, jak w princetońskiej Firestone Library. Popiera tutejszy kult bibliotek publicznych.

W British Library w Londynie nie ogląda Sutry Diamentowej, dziennika wyprawy na biegun kapitana Scotta, ani partytury „Mesjasza”  Haendla. To mogłaby robić przez internet z każdego miejsca na świecie. Chodzi do bibliotek czytać stare gazety. Czynność ta niezwykle ją uspokaja. Mogłaby wprawdzie odwiedzać kościoły lub sale koncertowe, ale filharmonie otwierają zbyt późno, a kościoły są martwe. Biblioteki to jej zdaniem „ostatnie fabryki spokoju na ziemi”.

Dzieli się dziwaczną historią o chińskim uczonym: „Gdy dotarli do Bramy Smoka, przewodniczący gildii wskazał ją i rzekł: «Oto brama dla uczonych». Weszli do korytarza z salkami egzaminacyjnymi po obu stronach i przewodniczący gildii powiedział: «Oto salka numer jeden. Możecie wejść do środka i się rozejrzeć». Chou Chin wszedł do środka i kiedy zobaczył jak starannie ustawiono biurko, łzy napłynęły mu do oczu. Westchnął przeciągle, uderzył głową o biurko i osunął się nieprzytomny na ziemię” (Wu Ching-Tzu „Uczeni”).


Ikonoklazm

W poszukiwaniu recenzji z filmu Agnieszki Holland przeglądam krajową prasę. I czytam: „zamienianie Holokaustu w przemysł rozrywkowy, jak się to dzieje w filmie, jest zadawaniem kłamu prawdzie. Jak można wniknąć i odtworzyć psychikę ludzi ściganych jak zwierzęta? Skąd możemy wiedzieć o tym, co czuli idący na rozstrzelanie, czy do gazu? (...) Ja generalnie wzbraniam wchodzenia filmom fabularnym w taką sytuację. To tak, jakby ktoś chciał uprawiać literaturę holocaustową i napisał dzisiaj powieść, w której ktoś dostaje się do obozu koncentracyjnego i zmierza do komory gazowej. O Auschwitz miał prawo pisać Borowski. On tam był. Podobnie Primo Levi. Nie mogę pojąć śmiałości, a inni powiedzą «pychy» artysty, który chce wnikać w tajemnicę śmierci”.

Prof. Śpiewak zastrzega, że nie widział filmu i nie ma zamiaru go oglądać. Wiedzę o tamtych czasach należy bowiem czerpać ze źródeł historycznych, nie z ekranu. Pojawia się pytanie, skąd należy czerpać wiedzę o ekranie.

Joanna Tokarska-Bakir, ur. 1958, antropolożka kultury, eseistka, autorka m.in. „Legendy o krwi. Antropologia przesądu” (2008).

PÓŁ STRONY:
Noc żywych Żydów; Ulica szmalcowników

Recenzent „Newsweeka” meldował zdławionym szeptem: doradca premiera Tuska nazywa Żydów „trupkami”

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY: Sontag; Wysokie niskie

„Dzienniki” Susan Sontag, dla mnie nowość, choć tom pierwszy wyszedł cztery lata temu. Wstęp do pism pośmiertnych napisał jej syn, David Rieff

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY:
Błąd; Ogród

Martha Stewart wysyła ghostwriterkę do Kaliforni, gdzie jeszcze niedawno mieszkała inna pani z Polski, Ganna Walska, awanturnica i niespełniona diwa operowa

Czytaj dalej

Film

Zadowolić rodaków

Jakub Socha

Film

Dobro jako mozół

Rafał Marszałek

Sztuka

Berlin-Warszawa Express

Katarzyna Bojarska

Literatura

CZYTELNIA:
Dożywocie

Rozmowa z Michałem Witkowskim

Sztuka

Poznański pat

Karol Sienkiewicz

Sztuka

Sztuka jest bezużyteczna

rozmowa z Wolfgangiem Tillmansem

Sztuka

PRZYJEMNOŚĆ DRUKU:
Saprofagi, czyli książki żerujące

Jakub Bąk

Rozmowy

Melancholia z jurty

Rozmowa z Raphaelem Rogińskim

Literatura

Błąd
trubadura

Anna Arno

Film

Wszystkie litery klaustrofobii – Alfabet Polańskiego

Piotr Mirski/ Maciej Stasiowski

Komentarze (2)

  • Las Machinas 19.02.2012 23:18 -+ -1

    Czy to ma jakis sens robić sobie codzienną płukankę mózgową typu analityczno- kulturowego.
    Filmy mają dostarczać rozrywki, mają powodować wzloty i upadki, mają nam dawać to czego już samemu nie jesteśmy w stanie sobie dać. Dlatego wara od ekranów naszych wrażeń.


  • K. 25.01.2012 23:32 -+ +3

    brawo dla tej pani.