English version Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

75 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Schubert według Iana Bostridge'a

Tomasz Cyz

Jest w śpiewie Iana Bostridge’a anielska dobroć, która każe nawet najciemniejszym chwilom przysłuchiwać się ze spokojem. Która nawet w rozpaczy odnajduje światło

Franz Schubert „Schwanengesang”.
Ian Bostridge (tenor), Antonio Pappano
(fortepian). EMI Classics 2009Wciąż mam w uszach pieśni Schuberta w wykonaniu Christopha Prégardiena (przy świetnym akompaniamencie Andreasa Staiera) z sierpniowego festiwalu „Chopin i jego Europa”. Ale od kiedy wypatrzyłem w sklepie nową płytę genialnego – nie bójmy się tego słowa – Iana Bostridge’a, który przy akompaniamencie Antonia Pappano śpiewa „Schwanengesang” (ostatni ze wspaniałych cyklów pieśni Franza Schuberta), nic innego już nie istnieje.

Od kiedy usłyszałem „Zapiski tego, który zniknął” Leoša Janácka w wykonaniu Bostridge’a, od kiedy przeczytałem, co o tym napisał (bo Bostridge, prócz śpiewania, myśli o muzyce i świetnie potrafi o niej pisać), trwam w niemym zachwycie. Dalej były pieśni Brittena, Schuberta („Winterreise”!), Henzego. Zachwyt nie malał. A nawet zwiększał się, jak choćby po lutowym koncercie Bostridge’a w Filharmonii Narodowej z ariami z oper Haendla.

Jego głos jest jak łza. Czysty, odmieniający spojrzenie (pamiętacie, jakie ostre jest widzenie zaraz po płaczu?), intensywny, nasycony, żarliwy. Bezbłędnie trafiający w punkt. W rdzeń słowa, w emocję muzyki, w nastrój (niem. Stimmung). Jest w śpiewie Bostridge’a jakaś anielska dobroć, która każe nawet najciemniejszym chwilom przysłuchiwać się ze spokojem, z nadzieją. Która nawet w rozpaczy odnajduje światło.

Cykl „Schwanengesang” („Łabędzi śpiew”) to zbiór pieśni skomponowanych przez Franza Schuberta w 1828 roku do poezji Ludwiga Rellstaba i Heinricha Heinego. Wydany już po śmierci kompozytora, z tytułem nadanym przez wiedeńskiego wydawcę Tobiasa Haslingera (on też dołożył ostatnią pieśń do słów Johanna Gabriela Seidla – „Die Taubenpost”), co szczególnie naznaczyło to dzieło. To składające się z kilkunastu odsłon cudowne pożegnanie.

Bostridge i Pappano (na co dzień dyrektor Royal Opera House w Londynie) czują tę szczególną Schubertowską ciemną rozpacz doskonale. Rozkładają napięcia (choćby świetne przyspieszenie w trzeciej pieśni z cyklu – „Frühlingssehnsucht” i zatrzymanie w kolejnej – słynnej serenadzie „Ständchen”), akcentują znaczenia, zatapiają się w mrocznych frazach („In der Ferne”, „Abschied”, „Am Meer”), bez strachu jednak, że się w nich zagubią.

A my? Posłuchajmy kończącej płytę wczesnej pieśni Schuberta „Abschied” (1816) do słów Johanna Mayrhofera. Mowa w niej o tym, że kiedy odchodzimy od tych, których kochamy, serca ogarnia rozpacz. Kiedy śpiewa Ian Bostridge, jest trochę lepiej. Trochę.

Tomasz Cyz, redaktor naczelny dwutygodnik.com.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.