English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Koncert Jordi Savalla
w Krakowie

Marcin Majchrowski

Niestety, większa część wykonanych przez Jordi Savalla dzieł pozostawiała duży niedosyt i okazywała się ledwie wspomnieniem dawnego kunsztu. Cóż, nawet najdoskonalsi kucharze czasami miewają słabsze dni

Pomysł na inaugurację nowego festiwalu w Krakowie – I Międzynarodowego Festiwalu Literatury im. Josepha Conrada – wydawał się sprawdzony jak dobry, kulinarny przepis. Składnik główny: renomowany wykonawca nie wymagający rekomendacji – Jordi Savall oraz doskonale kojarzący się z nim repertuar – czyli dzieła na wiolę da gamba solo.

Inauguracja
I Międzynarodowego Festiwalu Literatury im. Josepha Conrada, Kraków, 2.XI.2009

Dodać należy odpowiednią ilość sosu równie wykwintnego – wybrane fragmenty prozy Pascala Quignarda ze „Wszystkich poranków świata” (w wersji spolszczonej oczywiście i interpretacji Krzysztofa Globisza). Doprawić szczyptą dyskretnych, zapewniających półmrok świateł i minimalnym nagłośnieniem. Serwować w spatynowanym, szlachetnym naczyniu – czyli w kościele św. Katarzyny. Czas spożywania posiłku – około 90 minut. Podawać z karafką czerwonego wina (stała na estradzie, w towarzystwie dwóch kielichów).

Jordi Savall. fot. Andrzej Rubiś /Krakowskie
Biuro FestiwalowePowinno było się sprawdzić, ale… Zawsze jest jakieś „ale”, bo z przepisami bywa różnie. Nawet najdokładniejsze receptury nie gwarantują stuprocentowego powodzenia, nawet najdoskonalsi kucharze czasami miewają słabsze dni, nawet sprawdzeni dostawcy mogą nie dysponować najświeższymi składnikami. Niewiadomych – i w sztuce kulinarnej, i w sztuce dźwięków – zawsze co niemiara. Inauguracja Festiwalu im. Josepha Conrada ogniskowała się na gościu honorowym – Pascalu Quignardzie. Sukces „Wszystkich poranków świata” (literacki i filmowy) wiele lat temu miał przecież także wymiar bardzo komercyjny, więc sięgnięcie po jej muzyczny temat gwarantowało duże zainteresowanie. Muzyka na gambę – Marina Marais, Mr De Machy, Sainte-Colombe’a Ojca i Syna, Jana Sebastiana Bacha w wykonaniu współczesnego arcymistrza i arcy-wirtuoza tego instrumentu nie powinna budzić kontrowersji.

Tyle tylko, że gra Jordiego Savalla sprawiała wrażenie naprędce wyciągniętej z zamrażalnika i odgrzewanej sztuki mięsa, a nie świeżego dania. Nieścisłości multum: nie odzywające się dźwięki (szczególnie w „Sonnerie de Ste. Geneviève du Mont-de-Paris”, na samym początku), „przelatywane” figuracje, przypadkowość improwizacji. Czyżby wielkiego mistrza gamby jego podstawowy instrument nudził? Aż tak bardzo źle pewnie nie jest, bo kilka utworów zabrzmiało bardzo smakowicie, np. „Sarabande a l’Espagnole” Marina Marais.
Niestety, większa część wykonanych dzieł pozostawiała duży niedosyt i okazywała się ledwie wspomnieniem dawnego kunsztu. Cóż, wielka szkoda – wolałbym Savalla w innej, znacznie wyższej artystycznej i wykonawczej kondycji.

Jordi Savall. fot. Andrzej Rubiś /Krakowskie Biuro
FestiwaloweNie to jednak było najgorsze w zaserwowanych chłodnym wieczorem 2 listopada wszystkich porankach świata. Absolutnie chybiony okazał się sposób interpretacji wybranych fragmentów prozy Quignarda przez Krzysztofa Globisza (dobór sosu do potrawy!). „Poranki…” – kameralna historia o poszukiwaniu prawdy, o gubionych i zaprzedawanych (w wieku XVII i dzisiaj) ideałach, snuta w kontrapunkcie do prostych rozważań o miłości, życiu i śmierci. Aż prosiło się o nastrój kameralny, intonację spokojną i spokojem przekonywającą, o aurę zadumania.

Krzysztof Globisz wybrał sposób czytania „Poranków…” zupełnie odwrotny, dla mnie kompletnie nieadekwatny do treści. Czyżby czytał tę prozę po raz pierwszy? Nie chce mi się w to wierzyć, więc może chwila była nieodpowiednia? Przepis był sprawdzony, wykonanie jednak nie do końca.

Marcin Majchrowski, muzykolog, dziennikarz Redakcji Muzycznej Programu 2 Polskiego Radia. Jest autorem tekstów publicystycznych, recenzji i wywiadów publikowanych m.in. na łamach „Dziennika”, „Studio”, „Jazz & Classic”, „Ruchu Muzycznego”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.