English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Łukasz Huculak, „Zoo”, tempera na papierze

Huculak w Latającej Galerii

Bogusław Deptuła

Biel to swoisty malarski unik, bo niby łatwo tak bielą w bieli malować, ale równocześnie to bardzo ryzykowna decyzja. Opłaciła się Łukaszowi Huculakowi, o czym przekonuje nowa wystawa jego obrazów

Łukasz Huculak, „Higiena”. Latająca Galeria Warszawa, grudzień 2009 – luty 2010.

Huculak w swoim bardzo indywidualnym malowaniu inspiruje się sztuką, nie naturą. Natura zjawia się już przetworzona poprzez inne obrazy, więc jest, ale spreparowana.

Niecałe dwadzieścia obrazów, pokazywanych na wystawie „Higiena”, malowanych zarówno na płótnie, jak i na papierze, podejmuje trzy wątki: precjoza, kompozycje w przestrzeni i wystawy. Najważniejsza i najliczniejsza jest sekwencja obrazów z wystawami. Te wnętrza czasem są prawdziwe, czasem nieco zmyślone, czasem całkiem fantastyczne. W jednym przypadku widać jakby wystawę samego Huculaka, ale z takimi jego obrazami, które nie istnieją. Pewnie mogłyby powstać, może nawet byłyby podobne, ale w rzeczywistości nie istnieją. Może kiedyś powstaną i może nawet tak lub podobnie będą wyglądać, ale póki co wciąż ich nie ma. Są odautorskim fantazmatem, projekcją malarską, wystawienniczą.   

Na innych pokazywanych obrazach właściwie nie widać zupełnie tego, co zostało namalowane. Rozmazane, przetarte abstrakcje; jakieś zdrapy. To nie są obrazy Huculaka, to nie są żadne konkretne czy znane obrazy malarzy żyjących lub nieżyjących, to jest suwerenny świat wystawowy i artystyczny, zaczerpnięty z wyobraźni czy fantazmatu; tak samo realny, jak niemożliwy. Te prace są ucieczką, brakiem, milczeniem, nieobecnością.

Łukasz Huculak, „Berkeley”, olej na płótnie
Przemierzanie, docieranie, trwanie, umieranie, rozpad – wszystko, jak się zdaje, można znaleźć na tych obrazach niepewnych. Malowane, zamalowywane, przemalowywane – pewnie sporo w tym kokieterii, ale niepewności też całkiem dużo. To nie są tylko czyste nuty, ale tonacja zostaje utrzymana konsekwentnie.

Odchodzenie od koloru, „oczyszczenie”, o którym pisze w katalogu Magdalena Wicherkiewicz, to krok nieunikniony, już od dawna oczekiwany. Bardzo wzmocnił najnowsze obrazy Huculaka. Na początku swej malarskiej drogi malował kompozycje znacznych rozmiarów. W ostatnich latach przeważają niewielkie formaty prac. Może nadchodzi wreszcie pora, by bielszym odcieniem szarości znowu pokryć większe połacie płócien.

Bogusław Deptuła, redaktor naczelny „Art&Business”, współpracuje z dwutygodnik.com.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.