English version Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

75 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

O koncercie Valerego Gergieva

Bogusław Deptuła

Ta orkiestra brzmi jak kilka zespołów razem wziętych, ale tylko tych najlepszych. London Symphony Orchestra pod Valerym Gergievem dała swój pierwszy koncert w Polsce

London Symphony Orchestra pod dyrekcją Valerego Gergieva.
Wykonawcy: London Symphony Orchestra, Emanuel Ax (fort.),
Valery Gergiev (dyr.). 16 lutego 2010, Sala Koncertowa Filharmonii Narodowej

fot. Wojciech Grzędziński dla NIFCNa pierwszym w Polsce koncercie London Symphony Orchestra zabrzmiała „Muzyka na instrumenty strunowe, perkusję i czelestę” Bartóka, „Koncert fortepianowy f-moll” Chopina i „Pietruszka” Strawińskiego. We wszystkich wybranych utworach obecny był fortepian. Fortepian i kompozytorzy z efemerycznej Europy Środkowej, a wszystko pod delikatnym muśnięciem dłoni charyzmatycznego Valery'ego Gergieva, jak zawsze bez batuty.

Wybór utworów okazał się niezwykle staranny: śledzimy przemiany fortepianu i orkiestry, która zyskuje na sile i brzmieniowej różnorodności. Słychać było motywy czerpane z muzyki ludowej, może niezbyt natrętne, ale wyraźne w każdym z zagranych dzieł.

Wszystko brzmiało znakomicie, z utworu na utwór coraz lepiej i coraz pełniej, a najdoskonalej i w absolutnej orkiestrowej pełni „Pietruszka” Strawińskiego. I jeszcze zagrany na bis fragment „Romea i Julii” Sergiusza Prokofiewa (choć bez saksofonu w orkiestrowym składzie, jak zauważył pewien filharmonijny pedant).

fot. Wojciech Grzędziński dla NIFCDo końca nie wiem, jak powinien zostać ułożony program, lecz zagrany przed przerwą, dokładnie w środku chopinowski koncert w interpretacji Emanuela Axa, uległ szybko zapomnieniu, przykryty lawiną dźwięków i orkiestrowym bogactwem wspomnianych finałowych utworów. Nie zachwycała również sama fortepianowa interpretacja pianisty, który bardziej znany jest z innego repertuaru, choćby świetnego Haydna, Beethovena czy Brahmsa. W tej wersji nie było ani precyzji, ani szaleństwa. A przecież Larghetto, środkowa część pierwszego z koncertowych dzieł Chopina, to bez wątpienia jego najpiękniejsza muzyka. Wiadomo, że Ax w roku Chopinowskiej rocznicy przygotowuje aż trzy programy kameralne: solowy, duety na wiolonczelę z Yo-Yo Ma i wreszcie pieśni z Dawn Upshaw. Może w formach kameralnych, które mam nadzieję usłyszymy, wypadnie lepiej.

Bezsprzeczną gwiazdą wieczoru pozostała doskonała orkiestra ze swym głównym dyrygentem, Valerym Gergievem, olśniewająca skalą wykonawczych możliwości. O czym tu jednak mówić, jeśli pierwszy skrzypek, co prawda gościnny, Andrew Haveron gra na instrumencie zrobionym specjalnie dla niego przez współczesnego amerykańskiego lutnika Sama Zygmuntowicza, co jednakowoż daje się wysłyszeć, a wielu spośród instrumentalistów realizuje swoje indywidualne kariery. To bez wątpienia jedna z najlepszych światowych orkiestr i tak właśnie zabrzmiała na swoim pierwszym warszawskim koncercie.

Bogusław Deptuła, redaktor naczelny „Art&Business”, współpracuje z dwutygodnik.com.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.