3 8 rok 2010
Archiwum numerówdwutygodnik - strona kultury
Elektryczne / Pliki multimedialne- Kwiecień 2009
0 1 rok 2009
0 2 rok 2009
- Maj 2009
0 3 rok 2009
0 4 rok 2009
0 5 rok 2009
- Czerwiec 2009
0 6 rok 2009
0 7 rok 2009
- Lipiec 2009
0 8 rok 2009
0 9 rok 2009
- Sierpień 2009
1 0 rok 2009
1 1 rok 2009
- Wrzesień 2009
1 2 rok 2009
1 3 rok 2009
- Październik 2009
1 4 rok 2009
1 5 rok 2009
1 6 rok 2009
- Listopad 2009
1 7 rok 2009
1 8 rok 2009
- Grudzień 2009
1 9 rok 2009
2 0 rok 2009
- Styczeń 2010
2 1 rok 2010
2 2 rok 2010
- Luty 2010
2 3 rok 2010
2 4 rok 2010
- Marzec 2010
2 5 rok 2010
2 6 rok 2010
- Kwiecień 2010
2 7 rok 2010
2 8 rok 2010
- Maj 2010
2 9 rok 2010
3 0 rok 2010
3 1 rok 2010
- Czerwiec 2010
3 2 rok 2010
3 3 rok 2010
- Lipiec 2010
3 4 rok 2010
3 5 rok 2010
- Sierpień 2010
3 6 rok 2010
3 7 rok 2010
3 8 rok 2010
Giovanni Reale i niesłyszący i niewidzący
Gdzieś pod koniec interesującej debaty o roli religii w życiu społecznym, włoski filozof Giovanni Reale porównał dyskusję o wierze z niewierzącym z rozmową z niewidomym o kolorach, albo z głuchym o muzyce.
Z całą sympatią: a co z Beethovenem? (Tak na pierwszy rzut ucha.) A co z tymi, co stracili słuch i wzrok nie od urodzenia, tylko później, po tym już, jak coś słyszeli i widzieli?
Ta myśl wydała mi się wypowiedziana za szybko, za gwałtownie, niesprawiedliwie. Głuchy Beethoven napisał przecież choćby cudowny kwartet smyczkowy zwany „Wielką fugą”… Może trudno się z nim wtedy dyskutowało (pamiętacie Gary’ego Oldmana z filmu „Immortal Beloved”?), ale jaka muzykę stworzył?
Nie wiemy – do końca – co słyszy osoba nie-słysząca, co widzi osoba nie-widząca. w co wierzy-nie-wierzy nie-wierzący. Nie odzierajmy tego z tajemnicy.
Komentarze (1)
Komentarze zwiń/rozwińhmm...wydaje mi się, że zbyt dosłownie podszedł Pan do komentarza Realego. Jego wypowiedź nie odziera z tajemnicy tego, co czują osoby niesłyszące czy niewidome. Reale ma na myśli tutaj doświadczanie, pojmowanie świata, które w przypadku właśnie takich osób, jest inne, co nie znaczy, że gorsze. Realemu chodzi o kantowskie a posteriori, o nic więcej.