Kino erotyczne jako kino autorskie

Kino erotyczne jako kino autorskie

Rozmowa z Yumi YoshiyukiFilm

Osoby starsze, które nie znały kiedyś takich wynalazków jak DVD, były przyzwyczajone do tego, że można się masturbować w miejscach publicznych, jak np. kino – mówi Yumi Yoshiyuki, gwiazda japońskiego kina pinku-eiga

Cenię proste formy

Cenię proste formy

Rozmowa z Raimundem HogheTeatr

Kiedy pracuję z tancerzami, zapraszam ich do mojej przestrzeni. Są jak goście, którzy przychodzą z wizytą. Mają swobodę ruchów, mogą robić, co chcą. Nie zmieniają jednak wystroju wnętrza, mebli czy ścian

Wewnętrzny fałsz sztuki

Wewnętrzny fałsz sztuki

Rozmowa z Arturem ŻmijewskimSztuka

Dochodzę do działu kultura w „Gazecie Wyborczej” i widzę, że tam się kończą rzeczy ważne, a zaczynają peryferia rzeczywistości. Świat się gotuje, a w kulturze wciąż dominuje pogląd, że sztuka jest po nic

Zadowolić rodaków

Zadowolić rodaków

Jakub SochaFilm

„W ciemności” w żaden sposób nie jest niestosowne, nikogo nie urazi. Już zresztą słychać głosy zachwytu z obu stron. To film bezpieczny, film, na który wielu podświadomie czekało

„Czarodziejki” bez czarodziejek

„Czarodziejki” bez czarodziejek

Adam WiedemannMuzyka

Mozart potrafił świetnie umuzycznić wszystko, podobnie jak Modrzejewska potrafiła aktorsko recytować alfabet

Niecałkiem udane olśnienia

Niecałkiem udane olśnienia

Patrycja PustkowiakLiteratura

Brnięcie przez ostatnie tygodnie w czytelniczym widzie przez sześć antologii opowiadań doprowadziło mnie do wniosku, że sztuka nowelistyczna w Polsce ma się, niestety, średnio. Oraz – o dziwo – bardzo mało w tych antologiach seksu

Poziom pielęgnowany

Poziom pielęgnowany

Rozmowa z Markiem MosiemMuzyka

Dyrygując, nie ulegam wzruszeniom, ale dotykam przestrzeni, w których wyrażane jest coś, co porusza ludzi. Każdy z nas ma w skrytości serca takty, które zbliżają do sacrum

Halka i Halka

Halka i Halka

Joanna TargońMuzyka

Oba przedstawienia były, przynajmniej w zamyśle, ambitne. Żadnej cepelii i staroświeckiego realizmu. „Halka” – opera narodowa, czyli obowiązkowa i prowincjonalna – miała odzyskać blask, stać się dziełem współczesnym, uniwersalnym, fascynującym

Czerwona „Halka”

Czerwona „Halka”

Sławomir WieczorekMuzyka

„Halka” Korczakowskiej to idealny moment, żeby przypomnieć chyba najbardziej radykalną społecznie inscenizację opery Stanisława Moniuszki autorstwa Leona Schillera

Architektura pamięci

Architektura pamięci

Tomasz FiałkowskiLiteratura

„Pensjonat pamięci” Tony’ego Judta to opowieść niezwykła: trochę prywatny aneks do monumentalnego „Powojnia”, trochę rozliczenie, trochę zaś – dokonywana ze świadomością bliskiej śmierci realizacja zaniechanego wariantu własnego życiorysu

Miękki przymus

Miękki przymus

Marcin KrólLiteratura

Przedmiotem badań Norberta Eliasa jest historyczna zmiana nazywana „cywilizowaniem”. Jednak myliłby się ten, kto by sądził, że zmiana ta przyjmuje formę postępu

Kwas, rewolucja i maszyna do pisania

Kwas, rewolucja i maszyna do pisania

Piotr SzcześniakFilm

Gdyby Hunter S. Thompson wiedział, jak ciepło kojarzy się dziś politycznemu i dziennikarskiemu establishmentowi, pewnie popełniłby samobójstwo po raz kolejny

Dom.  O Gabrze i Hannie Rechowiczach

Dom.
O Gabrze i Hannie Rechowiczach

Agnieszka TaborskaSztuka

Chodząc po parterze jak z bajki i piętrach ze snu, przypominałam sobie i dom Leonory Carrington, i mieszkanie Topora, gdzie nieuważny ruch groził zburzeniem szalonego, chaotycznego, idealnego anty-porządku

Śladami Rechowiczów i Maxa Cegielskiego

Śladami Rechowiczów i Maxa Cegielskiego

Zofia ZaleskaLiteratura

Cegielski nie ukrywa, że pisząc „Mozaikę...” nie chciał tworzyć ani prozy reporterskiej, ani solidnej biografii, a na teorii sztuki się nie zna. Fakty są nudne, a poznanie obiektywnej prawdy niemożliwe – stwierdza zaraz na początku tomu

Mozaika. Śladami Rechowiczów (fragment)

Mozaika. Śladami Rechowiczów (fragment)

Max CegielskiLiteratura

Przenosimy się w czasie, jest jesień, ponad sześćdziesiąt lat temu. Rechowiczowie wracają z Wrocławia do Sopotu, na polskie wybrzeże wydłużone ze stu czterdziestu do prawie pięciuset kilometrów

Różowe kino

Różowe kino

Rafał TomańskiFilm

Gdy Izanami odezwała się jako pierwsza do Izanagi, z ich związku powstały upośledzone dzieci. Kiedy to bóg zagadał pierwszy, z miłosnych igraszek narodziły się japońskie wyspy. Czy ktoś jeszcze ma jakieś wątpliwości, dlaczego tak bardzo dręczy się kobiety w japońskim różowym kinie?

Rozumienie poprzez scenę

Rozumienie poprzez scenę

Rozmowa z Jakubem KamieńskimTeatr

W kontekście historii opisanej przez Tochmana w „Mojżeszowym krzaku” sytuacja teatralna, jakiekolwiek granie wydaje się makabryczne, nieetyczne – bo tu chodzi o prawdziwych ludzi. Postanowiliśmy to jednak zrobić

Dramat postpolityczny

Dramat postpolityczny

Rozmowa z Mileną BogavacTeatr

W serbskim teatrze najistotniejszy jest fakt porzucenia rzeczywistości zewnętrznej na rzecz wewnętrznej. Już nie zajmujemy się problemami społecznymi, a raczej intymnymi problemami jednostki w społeczeństwie

Boli mnie serce

Boli mnie serce

Małgorzata Sikorska-MiszczukTeatr

Małgorzata Sikorska-Miszczuk, po lekturze zbioru nowych dramatów serbskich „Postpolityczność”, przedstawia sześć scenicznych wariacji-streszczeń każdego z nich

BACKSTAGE:  I Ifigenia

BACKSTAGE:
I Ifigenia

Tomasz BazanTeatr

Spotkanie z Eurypidesem uważam za totalne i z gruntu rewolucyjne. Pierwsza lektura „Ifigenii w Aulidzie” przyprawiła nas o przysłowiowy zawrót głowy

Boski teatr

Boski teatr

Joanna TargońTeatr

Program konkursowej części Boskiej Komedii to dzieło zbiorowe – krytycy teatralni nadsyłają swoje propozycje. Można więc sprawdzić, jakie w zeszłym roku panowały tematy, jak wyglądała teatralna mapa, gdzie było najciekawiej

Pollini x 5

Pollini x 5

Marta NadziejaMuzyka

5 stycznia Maurizio Pollini skończył 70 lat. To artysta tej rangi, że słuchacza nie interesuje, kim jest prywatnie, intryguje go tylko jego kolejne nagranie. Przezroczystość doskonała

Ostatni wstępniak.  Numer 73

Ostatni wstępniak.
Numer 73

Jan DwutygodnikWstępniak

W Krakowie okrojono budżet na kulturę, w Bydgoszczy zamiast Wydziału Kultury powołano obywatelskie Biuro Kultury Bydgoskiej. Tak, czeka nas w 2012 roku bardzo dużo ciekawych chwil. Nie tylko dlatego, że to ostatni wstępniak w dwutygodnik.com