dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Joanna Tokarska-Bakir

PÓŁ STRONY:
Pewność i wierność;
Ojczyzna sprawiedliwych

Joanna Tokarska-Bakir

Pewność i wierność

Dawno, dawno temu, w czasach marksizmu i pozytywizmów, gdy termin „światopogląd naukowy“ miał jeszcze jakieś znaczenie, niektórzy filozofowie, w tym Józef Tischner, dystansowali się od pewności, jaką daje nauka. Walczyli o prawo do wierności. Pewność, mówili, to funkcja ideologii.

Marzenia filozofów nigdy nie spełniają się tak, jak by sobie tego życzyli. Czyż nie zawiera się w tym nauka?

Dzisiaj nauka przestała sugerować, że wie coś na pewno, raczej zyskownie „zarządza ryzykiem“. Po wieku naukowych ideologii nastał czas niepewności.

Co jest lekarstwem na niepewność?

Ojczyzna Sprawiedliwych

Gazety napisały, że nowy prezydent Ameryki przyjął polskich Sprawiedliwych i pogratulował im, że w czasie wojny ratowali Żydów.

Prezydent Ameryki chwali polskich obywateli za to, że ratowali innych polskich obywateli.

Nikt się nie dziwi.

Joanna Tokarska-Bakir, ur. 1958, antropolożka kultury, eseistka, autorka m.in. „Legendy o krwi. Antropologia przesądu” (2008).

PÓŁ STRONY:
Barabasz i Żydzi; Jan Józef Szczepański

Henryk Pawelec, dziewięćdziesięciolatek dwa razy odznaczony Virtuti Militari, po latach milczenia zdecydował się powiedzieć prawdę o swoim dowódcy

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY:
Biblioteki; Ikonoklazm

W poszukiwaniu recenzji z filmu Agnieszki Holland przeglądam krajową prasę: „zamienianie Holokaustu w przemysł rozrywkowy, jak się to dzieje w filmie, jest zadawaniem kłamu prawdzie”

Czytaj dalej

PÓŁ STRONY:
Kryminał i historia; A picture worth 163 words

Sztuka

HISTORIA NIE-JEDNEGO OBRAZU:
Dziewczyna „jak żywa”

Grażyna Bastek

Rozmowy

Życie jest zasraną bajką

Rozmowa z Xawerym Żuławskim

Figle

KTO BAWIŁ SIĘ DMUCHANYMI LALKAMI????

PUDELIT

Felietony

ALFABET NOWEJ KULTURY:
D jak… dot-com

Mirek Filiciak / Alek Tarkowski

Rozmowy

Obiecuję, że przeczytam Houellebecqa

Rozmowa z Claudiem Magrisem

Muzyka

Wielogłos orficki

Teatr

Świat bez sędziego
i bez sądu

Joanna Tokarska-Bakir

Literatura

1939:
Retoryka zbrodni

Dariusz Czaja

Komentarze (0)