English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Mahler Chamber Orchestra w Poznaniu

Malwina Poznaniak

Ułożenie programu z dzieł odwołujących się do znanych z poprzednich epok gatunków i form, a więc utworów skomponowanych w duchu neoklasycyzmu, było dość ryzykownym posunięciem, które jednak z powodzeniem się obroniło

D.Szostakowicz „Symfonia kameralna” op. 110 bis, B.Britten „Fedra” op. 93, L.Berio „Folk Songs”, S.Prokofiew „Symfonia klasyczna D-dur”. Malena Ernmann (mezzosopran), Teodor Currentzis (dyr.), Aula Uniwersytecka w Poznaniu, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, 7-9 listopada 2011 (w ramach Sezonu Kultury Nadrenii Północnej-Westfalii).

Mahler Chamber Orchestra – jeden z najlepszych kameralnych zespołów orkiestrowych na świecie – to międzynarodowa orkiestra składająca się z ponad czterdziestu muzyków pochodzących z dwudziestu różnych państw (przedstawicielką Polski jest Katarzyna Woźniakowska). Została założona z inicjatywy znakomitego dyrygenta – Claudia Abbado, oraz byłych członków Gustav Mahler Youth Orchestra w 1997 roku.

Od samego początku najważniejszym celem orkiestry był jak najwyższy poziom artystyczny, osiągnięty zresztą dzięki współpracy z cenionymi dyrygentami (Abbado, Daniel Harding, Christopher Hogwood, Paavo Järvi, Marc Minkowski), a także odpowiedniemu doborowi repertuaru, który obejmuje dzieła od baroku aż po współczesność.
Przełomem w międzynarodowej karierze Mahler Chamber Orchestra okazała się premiera „Don Giovanniego” Mozarta zaprezentowana podczas Międzynarodowego Festiwalu d’Art Lyrique d’Aix-en-Provence w 1998 roku; później przyszedł czas na realizację „Eugeniusza Oniegina” Czajkowskiego, „Miłości do trzech pomarańczy” Prokofiewa oraz „Cosi fan tutte” (znów Mozart). Oprócz dzieł operowych orkiestra wydała płyty z muzyką symfoniczną, wśród których znalazły się m. in. rejestracja live „II” i „III Koncertu fortepianowego” Beethovena z Marthą Argerich (Nagroda Grammy).

Mahler Chamber Orchestra, 2010 / fot. Luca Piva

Ułożenie programu podczas tournée orkiestry w Polsce z dzieł odwołujących się do znanych z poprzednich epok gatunków i form, a więc utworów skomponowanych w duchu neoklasycyzmu, było dość ryzykownym posunięciem, które jednak z powodzeniem obroniło się przed zarzutem jednolitości stylistycznej.

„Symfonia kameralna” Szostakowicza to opracowanie „VIII Kwartetu smyczkowego c-moll” rosyjskiego kompozytora, dokonane w 1967 roku przez Rudolfa Barszaja. Teodor Currentzis zaakcentował wszystkie motywy, z jakich utkana jest partytura tego nawiązującego do późnych kwartetów smyczkowych Beethovena utworu (d-es-c-h czy motyw z „Lady Makbet mceńskiego powiatu”). Podkreślił ogromny ładunek tragizmu, skontrastowanie emocjonalne i wyrazowe poszczególnych części, skutecznie podsycał napięcie. Zadbał także o wyrazistość i precyzję każdej frazy, pozostawiając na końcu muzyków w trwającej kilka minut ciszy.

W kantacie „Fedra” (1975) Benjamin Britten opowiada mityczną historię grzesznej miłości Fedry do swojego pasierba Hipolita. Wyrazistością, subtelnością, unikatową barwą miękkiego, a zarazem silnego głosu szwedzka mezzosopranistka Malena Ernmann oddała cały tragizm postaci zniewolonej zakazanym uczuciem.

Szwedka pokazała, że równie dobrze czuje się w nieco innym repertuarze, wykonując „Folk Songs” (1964) Luciana Beria – cykl pieśni skomponowany dla amerykańskiej śpiewaczki Cathy Barberian oraz zespół kameralny (flet, klarnet, harfa, altówka, wiolonczela i perkusja). Ernmann zaprezentowała nie tylko wszechstronne umiejętności wokalne, ale także aktorskie, bowiem wykonanie „Folk Songs” było reżyserowane. Zresztą, już Berio zadbał przecież o różnorodność opracowywanych pieśni amerykańskich, francuskich, a także armeńskich i azerbejdżańskich, dając wykonawcom możliwość niejednorodnej interpretacji.

Wieczór zakończyło brawurowe wykonanie „Symfonii klasycznej” (1917) Prokofiewa. Nie tylko muzycy pozwolili sobie tu na swobodę, ale również dyrygent poddał się charakterowi tego utworu, tupiąc i wzdychając...

Malwina Poznaniak, ur. w 1986 w Międzyrzeczu; muzykolog, pracownik Teatru Wielkiego w Poznaniu.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.