dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Jakub Socha

Trzeba uczciwie przyznać, że jest lepiej. Autor „Mojej krwi” tym razem lepiej trzyma w ryzach opowiadaną historię, odpuszcza sobie wizualne atrakcje, lepiej prowadzi aktorów

Łukasz Maciejewski

Sztandera w filmie „Luksus” dostrzega zjawiska, które inni chowają głęboko w szuwarach, szarawarach i „Tataraku”

Rafał Marszałek

Marek Lechki dotknął ważnego problemu. Idzie o uwiąd powszedniej komunikacji między rodakami. „Erratum” jest jak wołanie, stukanie, pukanie o samą możliwość rozmowy

Jakub Socha

„Kret” to humanistyczne kino historyczne, które nikomu nie chce się narazić i nie mówi tak naprawdę nic ciekawego o dzisiejszej Polsce. Z założenia konformistyczne, próbuje podsycać zastępcze konflikty

Michał Walkiewicz

Reżyser zachowuje się, jakby nie był pewny gruntu, po którym stąpa. Jakby skupiona twarz Więckiewicza i psychologicznie wiarygodnie postaci nie były wystarczającą rękojmią artystycznego spełnienia

Jakub Socha

W „Małej maturze 1947” Janusza Majewskiego w zasadzie wszystko jest fałszywe. Jest to niezamierzony poemat o tym, że nie ma nic poza światem symulakrów, poza powierzchnią

Błażej Hrapkowicz

Rodzima wersja „Diabeł ubiera się u Prady” nie jest ani zabawna, ani romantyczna, ani nawet rozważna. To półtoragodzinny, nudny odcinek kiepskiego serialu

Darek Arest

Dokument „Królik po berlińsku” oraz animacja „Esterhazy” – rzecz wcale nie tak oczywista w przypadku obrazów pokazywanych w ramach jednego seansu – to filmy zgrabnie się uzupełniające

Błażej Hrapkowicz

„Wino truskawkowe” Jabłońskiego zanurza Stasiuka w sosie realizmu magicznego, mitologizuje Europę Środkową i z powodzeniem opowiada o obecności śmierci

Iwona Kurz

„Różyczka” pokazuje sceny bicia, szczucia i seksu, nazywa polski antysemityzm i zdradę, ale nie mówi nic o motywach i mechanizmach. Tak bardzo chce oddać sprawiedliwość „skomplikowanym” czasom, że rozmydla jakąkolwiek opinię

Adam Kruk

Saniewski, outsider z wyboru, tworzący swoje metaforyczne i moralistyczne kino w peryferyjnym Wrocławiu, nie liczy na nagrody – od lat podąża własną ścieżką, nawet jeśli nie zawsze prowadzi ona przez wyżyny

Jakub Socha

Wiele jest książek o fascynujących ludziach, które ciągną się jak flaki z olejem. Książka „Themersonowie. Szkice biograficzne” Adriany Prodeus z pewnością do nich nie należy