Zapisz mnie
Wypisz mnie
0 1 rok 2009
0 2 rok 2009
0 3 rok 2009
0 4 rok 2009
0 5 rok 2009
0 6 rok 2009
0 7 rok 2009
0 8 rok 2009
0 9 rok 2009
1 0 rok 2009
1 1 rok 2009
1 2 rok 2009
1 3 rok 2009
1 4 rok 2009
1 5 rok 2009
1 6 rok 2009
1 7 rok 2009
1 8 rok 2009
1 9 rok 2009
2 0 rok 2009
2 1 rok 2010
2 2 rok 2010
2 3 rok 2010
2 4 rok 2010
2 5 rok 2010
2 6 rok 2010
2 7 rok 2010
2 8 rok 2010
2 9 rok 2010
3 0 rok 2010
3 1 rok 2010
3 2 rok 2010
3 3 rok 2010
3 4 rok 2010
3 5 rok 2010
3 6 rok 2010
3 7 rok 2010
3 8 rok 2010
Zaznacz interesujące Cię tagi, a następnie kliknij "Gotowe".
Zofia Król
„szare światło” nie stanowi sumy rozmów z Miłobędzką i Falkiewiczem. To raczej ciągłe mnożenie i dzielenie ich przez siebie. Rachunek co najmniej nieoczywisty
Aldona Kopkiewicz
Młodzi poeci przyjmują popularną doksę z dobrodziejstwem inwentarza, próżno szukać w ich wierszach dystansu wobec dyskursów, w których się znajdują. Nie przypuszczają, że koszmar dzieciństwa posiada uwarunkowania historyczne, a ból bywa efektem wytwarzanym kulturowo
„Horrendum” to przepaść, nieadekwatność, niewspółnierność. Bolesne i dotkliwe, choć raczej refleksyjne niż rozpaczliwe, odczucie różnicy między oczekiwaną sensownością a realnym nonsensem świata
Karol Francuzik
Trzeba sięgnąć po wiersze Bartosza Konstrata, żeby przekonać się, że między mówieniem serio a mówieniem z przymrużeniem oka jest cała gama uwodzących słów
W czasach gdy budujemy drogi na Euro 2012, znakomici poeci są naszym dobrem narodowym – dźwigiem, spychaczem i koparką
Pasewicz pokazuje, że możliwy jest triumf wiersza nad rzeczywistością, zwycięstwo twórczego pisania nad dokumentowaniem
Dariusz Sośnicki
Najnowszy tom wierszy Adama Zagajewskiego może rozczarować. Oto Zagajewski, jakiego znamy od lat: obrońca stylu wysokiego, poeta kultury i pamięci
Agnieszka Wolny-Hamkało
Dobry wieczór Państwu! – pisze/mówi Miłobędzka w „znikam jestem”. – Będę mówić o poezji. Kiedy mojej mamie udało się ciasto, mówiła: „To poezja, nie tort”
Jarosław Borowiec
Czym się różni sens od bezsensu, „milczenie puste od znaczącego”, piękno i podziw dla tego świata od jego odrzucenia? Tobą
Głównym bohaterem tego tomu jest szympans. A właściwie „szkielet małpy”. Po co poecie małpa?
Bargielska jest zbyt inteligentna na jednoznaczność. Stosunek do świata jej bohaterki jest złożony – ona ten świat lubi boleśnie. I bywa przewrotna, dowcipna, pozostając jednak daleko od entuzjazmu, hurraoptymizmu. Choć w tych wierszach drzemie zawrotna energia
Tomasz Cyz
Zbliża się Rok Miłosza (związany z 100. rocznicą urodzin Poety w 2011 roku). W Sejmie trwają przepychanki i akcje przeciwników (twórczości? życia? czegokolwiek?), szukających – jak zwykle – dziury w całym. Na szczęście dziele Miłosza to nie zaszkodzi
Karolina Rożniatowska
Gierszewski doskonale oddaje stan niedopasowania bohatera, dla którego magią są codzienne korporacyjne „instrukcje i procedury”. Niepokojące rozedrganie i brak absolutnej pewności są nowym obliczem tej poezji
Bella Szwarcman-Czarnota
Tradycja żydowska ignoruje lesbijki. Choć stosunki między mężczyznami są surowo potępione, o stosunkach między kobietami Biblia hebrajska nie wypowiada się wcale
Wiersze Magdaleny Bielskiej są próbą obrony wrażliwości przed zimnym frontem oczywistości, z którym mamy do czynienia codziennie
Piotr Kępiński
Tak rozbitych słów i zdań dawno nie czytałem. W tej poezji nie znajdziecie „stałych fragmentów gry”, jakich wiele w wydawanych dziś tomikach. Te teksty nie zjadają same siebie. Dlatego ich publikowanie to wielkie ryzyko