-
Marta Cabianka
„Balladyna” anachroniczna? Analiza współczesnego kina emancypacyjnego udowadnia, że bohaterka Słowackiego posuwa się dalej, niż większość kobiet walczących z męskim porządkiem
-
Agnieszka Jakimiak
„Nostalgia anioła” Petera Jacksona to niestety opowieść z morałem, podanym zresztą w niezwykle nachalnej formie
-
Michał Walkiewicz
W „Autorze widmo” układ polityczny jest układem metafizycznym – wprawdzie za pośrednictwem mediów widać go „gołym okiem”, lecz dla śmiertelników pozostaje niedostępny, nieprzenikniony, groźny
-
Kuba Mikurda/Michał Oleszczyk
Oscary, nadając w prime time świadectwa tych, którzy zrealizowali „amerykański sen”, upewniają o jego żywotności. Owszem, sen wciąż się spełnia, ale bardziej jako wyjątek niż reguła
-
Adriana Prodeus
Niedoceniona na weneckim Biennale instalacja Steve'a McQueena teraz, w Nowym Jorku, ukazuje swój głębszy sens
-
Rozmowa z Samuelem Maozem
Po projekcji „Libanu” w Izraelu pewna kobieta oświadczyła przed całą salą, że o ile do tej pory nie wahała się, aby posłać synów na wojnę, to mój film skłonił ją do zmiany priorytetów
-
Krzysztof Świrek
Bohater „W chmurach” to prawdziwy apologeta czasów ryzyka. W jego teodycei nowoczesny brak stabilizacji nie tylko nie jest problemem, ale pozwala człowiekowi odnaleźć swój ukryty potencjał i „prawdziwe ja”
-
Rafał Marszałek
Z upływem lat doniosłość „Lasu” Dumały będzie coraz bardziej widoczna. Nie warto się spierać, czy film jest skończonym arcydziełem czy raczej intrygującym eksperymentem. Na wskroś osobistą wypowiedź trudno odbierać w kategoriach estetycznych
-
Karolina Kosińska
„Fish Tank” z wyczuciem omija mielizny kina społecznego; nie wpada w ckliwy lub melodramatyczny ton, od razu ściąga go do bezpiecznego, przyziemnego poziomu
-
Łukasz Maciejewski
Wyrypajew miesza w głowach. W jego spektaklach pojawiają się zwyrodnialcy i obłąkani, Bóg, szatan i cała reszta. W filmach był konserwatywnym spadkobiercą Szołochowa, wciągał koks i dyktował neodekalog
-
Michał Walkiewicz
Życie Amelii Earhart, pionierki kobiecego lotnictwa, jest dla autorów poświęconego jej filmu snem o przestworzach, a jej śmierć – upadkiem Ikara. Końcowy efekt przypomina niestety ekranizację encyklopedycznego hasła
-
Rozmowa z Danielem Szczechurą
Dla mnie podstawową sprawą jest idea, a potem dobieram do niej odpowiednią formę. Można powiedzieć, że intelektualizmem pokrywam niedostatki warsztatu
-
Karolina Kosińska
„Kino bez tajemnic” doskonale wypełnia lukę w „edukacji filmowej”. A to dlatego, że nie ogranicza się do wybranej, wąskiej problematyki. Mówi właściwie o wszystkim, co związane z kinem
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Jakub Socha
Jeden z kolegów określił „Moją krew” Marcina Wrony jako „symulator tresowania Azjatki”. Niestety miał rację. Dawno nie było w polskim kinie filmu równie ordynarnego
-
Michał Oleszczyk
Do kin wchodzi komedia Billy’ego Wildera „Niektórzy wolą z pieprzem” (1959). Szerzej znany polski tytuł filmu już w punkcie wyjścia stępia ostrze satyry: uspokaja, że cokolwiek zobaczymy, należy brać co najwyżej „Pół żartem, pół serio”
-
Darek Arest
W kinach długo wyczekiwany nowy film Jima Jarmuscha – guru kina niezależnego z Nowego Jorku. W „The Limits of Control” mistrz minimalizmu zminimalizował wszystko to, co uczyniło jego kino popularnym
-
Błażej Hrapkowicz
Film „Lourdes” pokazuje słynne sanktuarium jako miejsce, gdzie ścierają się paradoksy religii, która jest jednocześnie biznesem, dewocją, wyrazem lęku i nadziei oraz – niestety – ideologią mętnie tłumaczącą nierówność prawem naturalnym
-
Michał Oleszczyk
11 stycznia 2010 roku zmarł w Paryżu Eric Rohmer – jeden z największych reżyserów współczesnego kina, aktywny obserwator i kronikarz sposobów, jakie ludzie wybierają, by nadać swemu życiu sens
-
Jakub Socha
Film „Balcerowicz. Gra o wszystko” to porażka. Zamiast wnikliwego portretu jednej z najważniejszych postaci ostatniego dwudziestolecia w Polsce, otrzymaliśmy coś, co przypomina zwykły produkt marketingu politycznego
-
Katarzyna Wajda
„Sherlock Holmes” Ritchiego to lepsze technicznie, trochę dojrzalsze i poważniejsze Kino Nowej Przygody, połączenie Harry’ego Pottera i Dana Browna, kina akcji i komedii, z echem milenijnych lęków w tle
-
Agnieszka Jakimiak
„Głód” Steve’a McQueena, sensacja zeszłorocznego festiwalu Era Nowe Horyzonty, wchodzi na polskie ekrany – ma na koncie przeszło trzydzieści nagród, w tym Złotą Kamerę z Cannes
-
Iwona Kurz
Dla twórczości Schlöndorffa charakterystyczne są momenty „bursztynizacji uczuć” – zawieszenie wydarzeniowości filmu na rzecz emocji, które zastygają w geście, pozie i twarzy bohatera
-
Rozmowa z M. Kościukiewiczem
Kiedy czytam scenariusz, decyzja zapada natychmiast. Albo dopada mnie natłok inspiracji, albo następuje głucha cisza. „Wszystko, co kocham” było tym, co kocham. Odleciałem
-
Michał Walkiewicz
„Avatar” Jamesa Camerona to „Pocahontas” w sukni za 250 milionów dolarów. Na szczęście, ze wszystkich sloganów reklamowych, prawdziwy okazał się jeden: czegoś takiego jeszcze nie widzieliście
-
Jakub Socha
Film „Balcerowicz. Gra o wszystko” to porażka. Zamiast wnikliwego portretu jednej z najważniejszych postaci ostatniego dwudziestolecia w Polsce, otrzymaliśmy coś, co przypomina zwykły produkt marketingu politycznego
-
Paulina Kwiatkowska
Kolekcja filmów Antonioniego na DVD każe spojrzeć na jego twórczość z perspektywy polityki autorskiej. Być może jednak prawdziwie polityczny żywioł ujawnia się na zupełnie innym poziomie
-
Darek Arest
„Świąteczne opowieści” Arnauda Desplechina, które właśnie ukazały się na DVD, uświadamiają dlaczego termin „kino świąteczne” ma w sobie tyle uroku, co „sezonowa grypa”
-
Jakub Socha
Nagrodzony na tegorocznym festiwalu w Berlinie Złotym Niedźwiedziem film Claudii Llosy „Gorzkie mleko” jest poruszającą opowieścią o przekleństwie pamięci
-
Jakub Socha
Z Bogartem wiążą się historie, których nie można ze sobą pogodzić, i obrazy, które ciężko do siebie dopasować. Jest tylko jeden wspólny mianownik – śmierć. Ta zawsze była blisko Bogarta
-
Jakub Majmurek
Festiwalowe Filmy Świata Ale kino! dzieli estetyka, wzorce gatunkowe. Powraca w nich natomiast grupa problemów: życie w rzeczywistości slumsu, problemy migracji, nędzy i nierówności społecznych, wreszcie przemoc
-
Jakub Socha
Dokument „Ślepy los” to opowieść o szlachetnym szaleństwie. Inaczej chyba nie da się nazwać pomysłu, by niewidomy alpinista poprowadził kilkoro niewidomych dzieci na wyprawę w Himalaje
-
Błażej Hrapkowicz
Festiwal Plus Camerimage jest Hydrą z wieloma głowami – żadnej nie sposób uciąć, gdyż każda stanowi o wyjątkowości przedsięwzięcia
-
Paulina Kwiatkowska
„Księga filmów” każe się zastanowić, czy Fellini faktycznie jest tak martwy, jak sugeruje Tullio Kezich? Czy świat filmów daje się zredukować do zbioru obrazów, faktów i anegdot?
-
Anna Taszycka
Mówienie o kinie queer w Polsce zakrawa nieco na absurd: polskie kino queer jako takie po prostu nie istnieje
-
Jakub Socha
Dla Zachodu, mimo upływu lat, mimo tego, że pył po zburzonym Imperium już dawno opadł, Rosja jest ciągle zagadką – fascynującą i niepokojącą
-
Tomasz Cyz
Roman Polański wpłacił 3 miliony euro kaucji i w piątek 4 grudnia 2009 roku opuścił szwajcarski areszt. Wyszedł na wolność... Na jak długo?
-
Rafał Marszałek
Z kilku miniatur zapisanych na drugim planie wyłania się obraz świata, który odszedł w przeszłość
-
Michał Walkiewicz
„Ricky” François Ozona to żart bez adresata. Zbyt hermetyczny dla niedoświadczonego widza, nie dość wyrafinowany dla entuzjastów intertekstualnych gier
-
Darek Arest
Dokument „Królik po berlińsku” oraz animacja „Esterhazy” – rzecz wcale nie tak oczywista w przypadku obrazów pokazywanych w ramach jednego seansu – to filmy zgrabnie się uzupełniające
-
Michał Oleszczyk
3 września 2009 roku zmarła w Łodzi wybitna polska dukumentalistka Krystyna Gryczełowska
-
Michał Oleszczyk
„Biała wstążka” (Złota Palma w Cannes) nosi cechy arcydzieła, co nie oznacza, że nie ma w tym filmie drażniącego schorzenia, określającego cały światopogląd Hanekego – pychy
-
Rozmowa z Borysem Lankoszem
„Rewers” przyszedł do mnie w idealnym momencie. Byłem gotowy na takie zadanie. Przypuszczam, że pięć lat temu nie potrafiłbym tego filmu zrobić w taki sposób
-
Rozmowa z Piotrem Rosołowskim
To, że kolonia berlińskich królików mieszkała sobie pomiędzy Murem Zachodnim i Wschodnim, w tzw. Strefie Śmierci, było dla nas fenomenem, doskonałą metaforą
-
Jakub Majmurek
Film „Yes-Meni naprawiają świat” wpisuje się w tradycję lewicowego, amerykańskiego populizmu, tę samą, z której wypływają filmy Michaela Moore’a
-
Krzysztof Świrek
Dokument „Polański: Ścigany i pożądany” nie jest suchą relacją z dawnych wypadków, ale oskarżeniem amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości i tamtejszych mediów
-
Adriana Prodeus
„Ostatni żyjący geniusz” – mówią kolekcjonerzy jego sztuki. „Głęboka empatia, niespotykana inwencja” – pisze o nim J. M. Coetzee
-
Dorota Chrobak
Ożywianie zmarłych gwiazd na potrzeby dużego ekranu wydaje się wizją SF. Jest jednak gatunek filmowy, w którym proceder ten kwitnie od lat – film reklamowy
-
Łukasz Maciejewski
Na DVD ukazała się kolekcja filmów z Gérardem Depardieu. Na czym polega tajemnica aktorstwa, a przede wszystkim popularności ulubionego „świętego potwora” Francuzów?
-
Jakub Socha
Najnowszy film Pawła Łozińskiego „Chemia” 24 października został uhonorowany Prix Europa 2009 w kategorii filmu dokumentalnego. To z pewnością najbardziej prestiżowa nagroda w kolekcji tego utalentowanego filmowca
-
Jakub Socha
W „Rewersie” Borysa Lankosza i „Domu złym” Wojtka Smarzowskiego nie ma zdarzeń historycznych, jest za to praca pamięci, wykonywana przez bohaterów niesztandarowych, nieoficjalnych, prywatnych
-
Jakub Socha
„Krytyka Polityczna” dość niespodziewanie stała się jednym z ciekawszych miejsc rozmowy o polskim kinie. Największa w tym zasługa Piotra Mareckiego próbującego odświeżyć zmurszały słownik krytyki filmowej
-
Łukasz Maciejewski
Stworzył postać kapitana Klossa, nakręcił „Kolumbów”, „Do widzenia, do jutra…”, „Trzeba zabić tę miłość”. Jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów, Janusz Morgenstern, powraca z nowym filmem
-
Piotr Tarczyński
Mimo nachalności politycznego przekazu „Dystrykt 9” unika czarno-białego podziału. Ludzie zachowują się wobec Obcych paskudnie, ale i Obcy nie są zbyt sympatyczni, daleko im do dobrotliwych pacyfistów w rodzaju E.T.
-
Michał Walkiewicz
Dwa filmy: „Serafina” kontra „Solista”. Opowiadając o innej sztuce, kino ma dwa wyjścia – może traktować ją jak przyjaciela od serca albo nadwrażliwe dziecko, zanurzone we własnym świecie
-
Błażej Hrapkowicz
Warszawski Festiwal Filmowy obchodził w tym roku okrągły jubileusz. Problem z imprezą Stefana Laudyna wciąż tkwi w kulejącej atmosferze oraz bezideowości
-
Michał Walkiewicz
Film Maddina to raj psychoanalityka: znaczy, odsyła, ewokuje. Za parawanem symboli i metafor kryje się jednak nostalgia – jak pisał Tyrmand – „podejrzanej wartości”
-
Łukasz Maciejewski
Nie wzbudza kontrowersji. Nie wywołuje skandali. Wciąż podziwiana, nagradzana, obsadzana, komplementowana. Meryl Streep jest zbyt idealna, żeby była prawdziwa
-
Łukasz Maciejewski
Walerian Borowczyk najpierw pokazał Polsce (rozebranej i ubranej), że animacja jest sztuką, a następnie pokazał światu (rozebranemu), że filmowy Eros jest seksualny
-
Błażej Hrapkowicz
Poprawny, szablonowy film telewizyjny Harrisona oddaje hołd Irenie Sendlerowej i stanowi alternatywę dla polsko-żydowskich narracji spod znaku Grossa
-
Festiwal Krytyków
Zakończył się 34. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych. W „Dwutygodniku” podsumowania na pełnym emocji festiwalowym blogu
-
Jakub Socha
„Boski” Paolo Sorrentino jest wyrazem wielkiej fascynacji reżysera Giulio Andreottim i równie wielkiej bezradności wobec idola
-
Paweł Soszyński
Almodóvar postanowił w swoim najnowszym filmie spojrzeć w lustro. Takie spojrzenie zazwyczaj oślepia. „Przerwane objęcia” opowiadają historię tego spojrzenia
-
Rozmowa z Agnieszką Holland
Przez ostatnich dwadzieścia lat stałego zaniżania poziomu publicznej debaty zrobiono naprawdę wiele, żeby Polacy zgłupieli. I tutaj możemy mówić o sukcesie. Jako naród zgłupieliśmy
-
Jakub Socha
Na ekrany wchodzi najnowszy film Quentina Tarantino – papieża popeliny, genialnego samouka i bufona, który wciąż jest jedną z najważniejszych postaci współczesnego kina
-
Iwona Kurz
Widz „Janosika” obcuje z odmiennymi porządkami, które trudno uspójnić i w które trudno uwierzyć. Stąd wrażenie, że w filmie za dużo obrazów, a każdy odsyła do nieco innej historii i innej nieco prawdy
-
Błażej Hrapkowicz
Rodzima wersja „Diabeł ubiera się u Prady” nie jest ani zabawna, ani romantyczna, ani nawet rozważna. To półtoragodzinny, nudny odcinek kiepskiego serialu
-
Łukasz Maciejewski
Car rosyjskiego kina nie zamierza abdykować. „12” Nikity Michałkowa jest potwierdzeniem talentu reżysera oraz jego imponującej przebiegłości ideologicznej
-
Jakub Majmurek
Filmy Zanussiego z ostatnich lat są sztywne i akademickie, nie ma w nich eksperymentów z formą i językiem filmowym, nie ma ducha twórczych poszukiwań
-
Matylda Szewczyk
W „Spotkaniu w Palermo” obiektem krytyki – moralizatorskiej i wtórnej wobec wcześniejszych dokonań Wendersa – stały się amorficzność i arbitralność cyfrowej fotografii
-
Piotr Tarczyński
Twórcy „G.I. Joe” nie zdają sobie sprawy z anachroniczności przyjętej konwencji i z faktu, że największe sukcesy odnoszą współcześnie filmy świadome własnego idiotyzmu
-
Rozmowa z Jackiem Głombem
Trzeba mówić o naszej historii inaczej niż na kolanach. „Operacja Dunaj” jest kontrpropozycją dla czcigodnej filmowej martyrologii, dla patriotycznych oleodruków
-
Jakub Socha
Obecnie prawie każdy krytyk filmowy chce być felietonistą i pływać swobodnie pośród słów, swoją osobą przysłaniając wszystko. Felietonizacja krytyki sprzyja grafomanii
-
Aleksandra Hirszfeld
W ramach cyklu „Klasyka kina światowego” na ekranach kin studyjnych możemy oglądać „Hair” Miloša Formana – kultowy, nostalgiczny obraz hipisowskiej kontrkultury
-
Łukasz Maciejewski
„Jedynym moim wzorcem były filmy, na które chodziłem. W scenariuszu starałem się po prostu zapisać, co ma się dziać na ekranie i co kto mówi” – deklaruje Stawiński
-
Adriana Prodeus
Guy Maddin będzie odkryciem festiwalu. Smakosze nieregularności obrazu, erotycznego poczucia humoru, aktorskiej nadekspresji odnajdą w nim przewodnika
-
Błażej Hrapkowicz
Michael Mann we „Wrogach publicznych” rzuca się w gangsterski wir lat trzydziestych, by po raz kolejny odnaleźć zalążek męskiego etosu, któremu jest wierny od lat
-
Rozmowa z Tsai Ming-Liangiem
Cały czas kręcę filmy z tym samym aktorem. Stało się to wręcz rodzajem mojej broni przeciwko temu przerażającemu molochowi, jakim jest społeczeństwo
-
Jakub Socha / Piotr Tarczyński
Subiektywne, pełne potu, łez i kinomaniackich emocji relacje naszych dwóch autorów, którzy zdecydowali się podjąć wyzwanie rzucone przez Romana Gutka. Relacja szósta i ostatnia!
-
Jakub Socha
W ciągu dwóch lat, trochę niespodziewanie, poznański festiwal Animator wyrósł na najważniejszą w Polsce imprezę poświęconą animacji
-
Łukasz Maciejewski
Po śmierci Zapasiewicza próbujemy uwznioślić jego twórczą obecność. Szpalty gazet uginają się pod ciężarem najbardziej radykalnych epitetów. A Zapasiewicz powiedziałby: ciszej nad tą trumną. Nad moją trumną!
-
Andrzej Werner
Wprawdzie mawia się czasem, że dobry aktor zagra wszystko, nawet maszynę do obierania kartofli, ale przecież nie wszystko z równym pożytkiem dla siebie i dla widza
-
Łukasz Maciejewski
Czterdzieści lat po śmierci Bogumiła Kobieli Piszczyk wciąż jest dla nas kimś niepokojąco bliskim i dziwnie znajomym. Oto obywatel, którego przerasta ojczyzna
-
Rozmowa z W. Wawszczykiem
Komiks jest sztuką wizualną o wiele bardziej niż film. Ale przy jego adaptacji nie można wychodzić od ładnego obrazka. Film musi zaczynać się od emocji
-
Jakub Majmurek
Klucza do interpretacji filmu Larsa von Triera dostarczyć może psychoanaliza, która uczy, by nie wierzyć temu, czemu podmiot nie zaprzecza
-
Rozmowa z Katarzyną Kozyrą
Robiąc coś, sama muszę się wystawić. Niektóre rzeczy można powiedzieć tylko własnym kosztem. Przekraczam granice, których innym nie mogłabym kazać przekroczyć
-
Aleksandra Hirszfeld
Polskie kino niezależne powstało z walki z nudą i nadmiaru energii. Przypomina „Fight Club” – podziemną organizację, która rozwija się przez nikogo niekontrolowana
-
Piotr Tarczyński
W „Transformersach” widać entuzjazm, w „Terminatorze” – znudzenie. Wszyscy biorą udział w orgii zniszczenia, ale muszą symulować podniecenie, bo nikogo już ona nie kręci
-
Wojciech Diduszko
Winterbottom w filmie „Genua. Włoskie lato” dokonał tego, o czym współczesne kino zdaje się zapominać – pozwolił przemówić rzeczywistości
-
Aleksandra Hirszfeld
Przyszłość kina to kino interaktywne, redukujące autora do roli jednego z kontekstów interpretacyjnych – do takiego wniosku skłania pierwszy „WRO Media Art Reader”
-
Błażej Hrapkowicz
„Antychryst” von Triera z początku niepokoi, uwiera, by ostatecznie wzbudzić politowanie i niesmak. A kiedy strach ulatuje, zakrada się zabójca horroru: śmiech
-
Łukasz Maciejewski
Sztandera w filmie „Luksus” dostrzega zjawiska, które inni chowają głęboko w szuwarach, szarawarach i „Tataraku”
-
Rozmowa z Xawerym Żuławskim
Kiedy kończą się życiowe zasady, pojawia się niepokój – bo skoro jesteśmy stylistycznym bohomazem, być może funkcjonujemy w jakimś permanentnym śnie
-
Iwona Kurz
Film Siergieja Dworcewoja nie jest kolejną sentymentalną pocztówką z egzotycznej krainy i raczej nie zachęci do masowych podróży do Kazachstanu
-
Dorota Chrobak
„Akcja Animacja. Filmy najnowsze” to przegląd najciekawszych zjawisk we współczesnej animacji i obraz przemian, jakim podlega polska kultura
-
Łukasz Maciejewski
W teatrze i kinie Marek Walczewski oswajał nerwobóle i szaleństwa. Jego wizytówką była fizyczność, ale pod cielesnością kryło się psychologiczne rozwibrowanie
-
Błażej Hrapkowicz
„Wino truskawkowe” Jabłońskiego zanurza Stasiuka w sosie realizmu magicznego, mitologizuje Europę Środkową i z powodzeniem opowiada o obecności śmierci
-
Łukasz Maciejewski
Porażka Jacka Bławuta, który nie poradził sobie ani od strony warsztatowej, ani intelektualnej, jest przegraną szlachetną. To porażka twórcy, który nie boi się ryzyka
-
Rozmowa z Jackiem Bławutem
Opowiadanie o starości jest naturalną konsekwencją mojej drogi jako dokumentalisty. Niektórzy od tych tematów uciekają. Ja nie odczuwam lęku, ale ciekawość
-
Aleksandra Wojtaszek
Prezentujemy cykl relacji z 62. MFF w Cannes, który trwa od 13 do 24 maja
-
Łukasz Maciejewski
Nie kupujcie ściemy dystrybutora z plakatu – „Wojna polsko-ruska” to nie żadne „Trainspotting”, ale wojna jajników i penisa, Gombrowicza i Monty Pythona
-
Paulina Kwiatkowska
Andrzej Wajda znakomicie radzi sobie z opanowaniem lęku przed śmiercią – zdecydowanie gorzej z opanowaniem lęku przed błędem
-
Dorota Chrobak
Podczas Planete Doc Review zostanie zaprezentowana sekcja, która jeszcze parę lat temu byłaby nie do pomyślenia – Anima Doc, przegląd dokumentów animowanych
-
Anita Piotrowska
Młody krakowski festiwal dialektykę zależności/niezależności ogrywa jak mało która impreza o podobnym charakterze
-
Mateusz Falkowski
Obraz służy Färberböckowi do uprawiania higienicznego kina w dobie wszechobecnego gwałtu ze strony nowoczesnych środków przekazu
-
Rozmowa z Marią Iwaszkiewicz
„Tatarak” jest opowiadaniem o śmierci, ale jest też opowiadaniem o miłości homoseksualnej. To jeden z najbardziej osobistych tekstów Ojca
-
Rozmowa z braćmi Quay
Wszystkie te zapomniane fragmenty historii, o których ludzie nic nie wiedzą – to wielka strata. Za pomocą sztuki możemy prowadzić nasze małe wykopaliska
-
Rozmowa z Andrzejem Wajdą
Czułem, że muszę wrócić do Iwaszkiewicza, który stawia przede mną całkowicie inne wymagania niż historia Polski opowiedziana w „Katyniu”
-
Dorota Chrobak
Publikacja poświęcona historii polskiego filmu animowanego to długo oczekiwane uzupełnienie serii antologii polskiej animacji na płytach DVD
-
Błażej Hrapkowicz
Mitotwórcze kino historyczne Ryszarda Bugajskiego – jednoznaczne, konwencjonalne, ale przeważnie solidne i z umiarem
-
Dorota Chrobak
Choć od premiery filmu „Annie Hall” Woody’ego Allena upłynęło ponad 30 lat, niezmiennie uważa się go za arcydzieło. Warto jednak zweryfikować tę opinię
-
Michał Fopp
Czy można zakończyć scenę pocałunku atakiem wrzodów żołądka i zrobić przy tym inteligentną komedię romantyczną? Tak, nowy Woody Allen pokazuje, jak to zrobić
-
Iwona Kurz
W filmie „Walc z Baszirem” Folmana tym, co ściga człowieka, jest jego własna (nie)świadomość; w niej bowiem grasują psy. I nie jest to tylko metafora
