Zapisz mnie
Wypisz mnie
0 1 rok 2009
0 2 rok 2009
0 3 rok 2009
0 4 rok 2009
0 5 rok 2009
0 6 rok 2009
0 7 rok 2009
0 8 rok 2009
0 9 rok 2009
1 0 rok 2009
1 1 rok 2009
1 2 rok 2009
1 3 rok 2009
1 4 rok 2009
1 5 rok 2009
1 6 rok 2009
1 7 rok 2009
1 8 rok 2009
1 9 rok 2009
2 0 rok 2009
2 1 rok 2010
2 2 rok 2010
2 3 rok 2010
2 4 rok 2010
2 5 rok 2010
2 6 rok 2010
2 7 rok 2010
2 8 rok 2010
2 9 rok 2010
3 0 rok 2010
3 1 rok 2010
3 2 rok 2010
3 3 rok 2010
3 4 rok 2010
3 5 rok 2010
3 6 rok 2010
3 7 rok 2010
Zaznacz interesujące Cię tagi, a następnie kliknij "Gotowe".
Karolina Rożniatowska
Gierszewski doskonale oddaje stan niedopasowania bohatera, dla którego magią są codzienne korporacyjne „instrukcje i procedury”. Niepokojące rozedrganie i brak absolutnej pewności są nowym obliczem tej poezji
Agnieszka Rahoza
„Pensjonat” Piotra Pazińskiego jest pierwszą od wielu lat powieścią, która wyrasta z tradycji i kultury polskich Żydów
Anna Marchewka
Powieść „Lunatyczna kraina” Mii Couto jest literacka i wygrywa, nie podpierając się protezami z podręczników. Ta opowieść o końcu i początku, opowieść o mocy opowieści, sile pisania, jest oszałamiająca
Zofia Zaleska
W krótkiej powieści „Domysły na temat pewnej szabli” Magris pokazuje zapomniany epizod II wojny. Kozacy, marząc o własnym państwie w północnych Włoszech, sprzymierzyli się z Niemcami
Zofia Król
Skok poetycki w nowym tomie wierszy Ewy Lipskiej się czytelnikowi przydarza. Choć nie na każdej stronie bynajmniej. Tom – dokładnie tak jak poprzednie – zawiera kilka wierszy świetnych, ale i kilka zupełnie średnich
Opisana w wydobytym z papierów pośmiertnych „Chamowie” przeprowadzka stała się dla Białoszewskiego okazją do podjęcia próby opisu świata od nowa
Grzegorz Wysocki
Hubert Klimko-Dobrzaniecki zamierzał napisać kryminał. Niestety, jako chłopiec nabawił się lęków, bo mieszkał w pobliżu kostnicy, a jego sąsiadem był milicjant
„szare światło” nie stanowi sumy rozmów z Miłobędzką i Falkiewiczem. To raczej ciągłe mnożenie i dzielenie ich przez siebie. Rachunek co najmniej nieoczywisty
Anna Arno
Ostatni zbiór opowiadań Johna Updike’a już po polsku. Pisarza interesują rzeczy, które dla dziecka były naturalne, potem zostały zapomniane, a starego człowieka dręczą, choć nie ma już kogo o nie zapytać
Bartosz Staszczyszyn
„W co grał De Niro” Rawiego Hage to znakomita powieść o dojrzewaniu w Bejrucie, mieście, w którym nie cichną odgłosy eksplozji
Dariusz Sośnicki
Najnowszy tom wierszy Adama Zagajewskiego może rozczarować. Oto Zagajewski, jakiego znamy od lat: obrońca stylu wysokiego, poeta kultury i pamięci
Agnieszka Wolny-Hamkało
Dobry wieczór Państwu! – pisze/mówi Miłobędzka w „znikam jestem”. – Będę mówić o poezji. Kiedy mojej mamie udało się ciasto, mówiła: „To poezja, nie tort”
Juliusz Kurkiewicz
Teksty zebrane w nowej książce Pollacka nie układają się w przekonujący obraz hybrydycznej epoki, o której opowiadają
Aldona Kopkiewicz
Młodzi poeci przyjmują popularną doksę z dobrodziejstwem inwentarza, próżno szukać w ich wierszach dystansu wobec dyskursów, w których się znajdują. Nie przypuszczają, że koszmar dzieciństwa posiada uwarunkowania historyczne, a ból bywa efektem wytwarzanym kulturowo
Wspomnieniowa książka Tomasza Lema o ojcu jest jak pudełko belgijskich czekoladek
Być może miłośnikom „Dextera” trudno w to uwierzyć, ale morderca wcale nie musi wyróżniać się z tłumu szarych zjadaczy chleba