Zapisz mnie
Wypisz mnie
0 1 rok 2009
0 2 rok 2009
0 3 rok 2009
0 4 rok 2009
0 5 rok 2009
0 6 rok 2009
0 7 rok 2009
0 8 rok 2009
0 9 rok 2009
1 0 rok 2009
1 1 rok 2009
1 2 rok 2009
1 3 rok 2009
1 4 rok 2009
1 5 rok 2009
1 6 rok 2009
1 7 rok 2009
1 8 rok 2009
1 9 rok 2009
2 0 rok 2009
2 1 rok 2010
2 2 rok 2010
2 3 rok 2010
2 4 rok 2010
2 5 rok 2010
2 6 rok 2010
2 7 rok 2010
2 8 rok 2010
2 9 rok 2010
3 0 rok 2010
3 1 rok 2010
3 2 rok 2010
3 3 rok 2010
3 4 rok 2010
3 5 rok 2010
Zaznacz interesujące Cię tagi, a następnie kliknij "Gotowe".
Agnieszka Taborska
Opisując związek Fridy Kahlo i Diego Rivery, Le Clézio nie potrafi zejść z utartych ścieżek, podpowiadających mu tradycyjne wytłumaczenia ich irracjonalnych zachowań
Bogusław Deptuła
„Wszystkie poranki świata” Pascala Quignarda są napisana muzyką i malarstwem, a nie literaturą, ale chyba i tak najważniejsze jest w niej to, co nienapisane
Ta książka od momentu swego powstania była przedsięwzięciem nader ryzykownym – a wracanie do niej w kontekście jedzenia zdaje się wręcz nietaktowne
Pisząc „Papugę Flauberta”, Julian Barnes dał wyraz swej podwójnej miłości: do Francji i do Flauberta, a przy okazji i do francuskiej kuchni, co jest raczej nieuniknione, jeśli się nie jest kaleką smaku
„Chéri” Colette to rozprawa z męskim egoizmem, odwiecznym sprawcą kobiecych nieszczęść, lekko napisana, co nie znaczy, że nieprawdziwa
Agnieszka Jakimiak
Pascal Quignard nie szuka powszechnego języka do nazwania ludzkiej intymności. Przeciwnie – obrazuje własną drogę do języka, który mógłby służyć tylko temu, co prywatne
Sięgania do przepisów kuchni absurdalnej lepiej unikać, no bo jak tu podać: niewiniątko w tarapatach, misjonarza na dziko czy Syrenę Południa w białym winie?
„Rzeczy” Pereca to przede wszystkim opisy. W piramidach piętrzących się przedmiotów nie mogło oczywiście zabraknąć jedzenia – świat bez niego jest dalece niekompletny
Niejasny jest cel wyjazdu markiza Astolphe’a de Custine’a do Rosji w 1839 roku. Jasne jest natomiast, że stworzył on przejmujący opis carskiej tyranii czasów Mikołaja I, i nie tylko
Joanna Tokarska-Bakir
Wkrótce minie rok, odkąd ukazało się polskie tłumaczenie „Łaskawych”. To doskonały moment, by spojrzeć na najgłośniejszą powieść ostatnich lat z dystansu
Katarzyna Tórz
Ta niezwykła książka Pereca niemal zupełnie pozbawiona jest dialogów. Nawet ludzie znajdują się tu w wyizolowanej przestrzeni; przypominają dziwne obiekty poddane obserwacji
Od zjadania samogłoski „a” zaczyna się tom opowiadań „Lekcja geografii: lipogramy” Tomasza Mirkowicza; jednak zjadanie różności częściej powraca na jego stronach
Małgorzata Szpakowska
Błażej Warkocki
„Literatura Europy”. Przejście z liczby mnogiej na pojedynczą jest gestem stricte ideologicznym, wypadkową tego, kim – jako wspólnota – jesteśmy albo chcielibyśmy być. To produkt sytuacji politycznej
Kazimiera Szczuka
Colette buduje wspaniałe metafory kobiecej zmysłowości, czyniące z „Czystego, nieczystego” tekst założycielski dla symbolicznej genealogii lesbijek
Agnieszka Drotkiewicz
Autor biografii Houellebecqa wie, że szperanie po śmietniku w poszukiwaniu tuńczyka marki Saupiquet, którą jadł jeden z bohaterów, mija się z celem