Teatr

PINA BAUSCH (1940-2009):
W cieniu Bausch

Anna Królica

W filmie dokumentalnym zapytano Pinę, jak widzi swoją przyszłość. Nieco zakłopotana odpowiedziała: „Chyba chciałabym mieć siłę i miłość…”

Teatr

PINA BAUSCH (1940-2009):
Pina z Cheshire

Łukasz Drewniak

Pina Bausch umierając wiedziała, że gdzieś we Wrocławiu tętni jej zmysłowy, uwodzicielski i radosny świat. Tak miało być: Tanztheater opłakiwał Pinę Bausch śmiechem

Teatr

PINA BAUSCH (1940-2009):
Pożegnania

Beata Stasińska

W „Nefés”, jak w życiu, trwa karuzela ludzkich zabiegów, uwiedzeń, demonstracji i odejść. Tyle tu powtórzeń i tyle energii, by pokazać, jak – mimo ich oczywistości – są one nasze i prawdziwe

Rozmowy

WOKÓŁ PLANU HAUSNERA:
Kultura - reanimacja

Rozmowa

Rozmowa z B. Świątkowską i K. Szrederem: „Chcemy pokazać, jak można tworzyć sztukę nie korzystając ze źródeł finansowania, które uważa się za podstawowe i jeżeli ich nie ma to wszyscy mówią, że nic się nie da zrobić. Da się”

Rozmowy

WOKÓŁ PLANU HAUSNERA:
Trzymam kciuki

Rozmowa

Rozmowa z G. Lewandowskim: „Pewnie narażę się na nieprzychylność ze strony środowisk twórczych, ale wierzę, że Hausner wcale nie planuje zamachu na kulturę wysoką”

Literatura

1989:
Dwa dwudziestolecia
(jednej epoki)

Marian Stala

Fraza Marcina Świetlickiego „Będziemy obserwować postępy ciemności” staje się na naszych oczach jednym z kluczy do poezji ostatniego dwudziestolecia

Rozmowy

Nie ma Jeża
bez kolców

Rozmowa z W. Wawszczykiem

Komiks jest sztuką wizualną o wiele bardziej niż film. Ale przy jego adaptacji nie można wychodzić od ładnego obrazka. Film musi zaczynać się od emocji

Figle

LITERATURA OD KUCHNI:
Karasie, trudna ryba

Bogusław Deptuła

I jak tu teraz do przepisu przystąpić – zbrodnicza ryba, zbrodniczy, dworski proceder. Lepiej byłoby z karasków zrezygnować, wszak śmiertelnie ościste mogą bywać…

1/1
Literatura

II wojna światowa
jako źródło podniety

Eliza Szybowicz

Januszowi L. Wiśniewskiemu udał się tylko tytuł. Żenująca powieść „Bikini” miesza historyczne traumy z mainstreamową pornografią

Teatr

Ciszej
nad moją trumną

Łukasz Maciejewski

Po śmierci Zapasiewicza próbujemy uwznioślić jego twórczą obecność. Szpalty gazet uginają się pod ciężarem najbardziej radykalnych epitetów. A Zapasiewicz powiedziałby: ciszej nad tą trumną. Nad moją trumną!

Rozmowy

Naści, piesku,
kiełbaski

Rozmowa z Wojtkiem Klemmem

Czy to nie luksusowa sytuacja – móc tworzyć w kraju, gdzie są tysiące niezałatwionych problemów, którymi teatr może, a moim zdaniem wręcz powinien się zająć?

Literatura

Literatura
na ostro

Grzegorz Wysocki

Wydaną przez Krytykę Polityczą „Politykę literatury” czyta się jednym tchem, nawet jeśli poszczególne interpretacje i argumenty powodują, że co rusz nam tchu brakuje

Literatura

Człowiek
prawdziwy

Andrzej Brzeziecki

Giedroyc z biografii Magdaleny Grochowskiej jest człowiekiem prawdziwszym niż Giedroyc „zaklęty w brąz”, bohater polityków i niektórych publicystów

Teatr

Misterium uliczne

Spektakl „María de Buenos Aires” opowiada o Marii, która pojawia się na ulicach Buenos Aires – i na poznańskiej Śródce – by ponownie przeżyć swoją śmierć

Produkty uboczne

Kroniki YouTube.com (4)

Mateusz Halawa/Edgar Bąk

Po co kilkaset razy klikaliśmy na przycisk „favorite”? Aby w jakiś sposób te fascynujące klipy z efemeryczności internetu odłączyć

Literatura

JESZCZE NIE W POLSCE:
„Appassionata”

Anna Arno

Czy możliwe jest życie w permanentnej ekstazie? Czy żarliwość graniczy z okrucieństwem? Takie pytania zadaje Eva Hoffman w nowej powieści

Rozmowy

Muzyka
może zniszczyć ci życie

Rozmowa z Evą Hoffman

Doświadczenie pełni, jakie daje muzyka, niesie niebezpieczeństwo. Starałam się opowiedzieć o tym w mojej powieści

Teatr

ANTROPOLOGIA TEATRU:
Candomblé - brazylijskie wudu [1]

Maciej Rożalski

W powietrzu czuć napięcie. Exu, herold bogów, błądzi niewidoczny po pomieszczeniu. Rytuał candomblé – brazylijski kuzyn haitańskiego wudu – zaraz się zacznie

Sztuka

HISTORIA NIE-JEDNEGO OBRAZU:
Giorgione i jego fałszerz

Grażyna Bastek

Oto historia siedemnastowiecznej afery handlowej, sprytnej manipulacji rynkiem sztuki, dokonanej przez dwóch pisarzy i dwóch malarzy

Teatr

WSPOMNIENIE:
Z czego się śmiejesz, chamie?

Łukasz Maciejewski

Czterdzieści lat po śmierci Bogumiła Kobieli Piszczyk wciąż jest dla nas kimś niepokojąco bliskim i dziwnie znajomym. Oto obywatel, którego przerasta ojczyzna