dwutygodnik - strona kultury

Kwiecień 2009

01 2009

02 2009

Maj 2009

03 2009

04 2009

05 2009

Czerwiec 2009

06 2009

07 2009

Lipiec 2009

08 2009

09 2009

Sierpień 2009

10 2009

11 2009

Wrzesień 2009

12 2009

Wrzesień 2009

13 2009

Październik 2009

14 2009

15 2009

16 2009

Listopad 2009

17 2009

18 2009

Grudzień 2009

19 2009

Grudzień 2009

20 2009

Styczeń 2010

21 2010

22 2010

Luty 2010

23 2010

24 2010

Marzec 2010

25 2010

26 2010

Kwiecień 2010

27 2010

28 2010

Maj 2010

29 2010

30 2010

31 2010

Czerwiec 2010

32 2010

33 2010

Lipiec 2010

34 2010

35 2010

Sierpień 2010

36 2010

37 2010

Wrzesień 2010

38 2010

39 2010

Październik 2010

40 2010

Październik 2010

41 2010

42 2010

Listopad 2010

43 2010

44 2010

Grudzień 2010

45 2010

46 2010

Styczeń 2011

47 2011

Styczeń 2011

48 2011

Luty 2011

49 2011

50 2011

Marzec 2011

51 2011

52 2011

Kwiecień 2011

53 2011

54 2011

Kwiecień 2011

55 2011

Maj 2011

56 2011

57 2011

Czerwiec 2011

58 2011

59 2011

Lipiec 2011

60 2011

61 2011

Sierpień 2011

62 2011

63 2011

Wrzesień 2011

64 2011

65 2011

Październik 2011

66 2011

67 2011

68 2011

Listopad 2011

69 2011

70 2011

Grudzień 2011

71 2011

72 2011

Styczeń 2012

73 2012

74 2012

Luty 2012

75 2012

Krótkopis

1 / 1

Rozmowy

Powrót do mocy pogańskiej

Rozmowa z Janem Klatą

W „Weselu hrabiego Orgaza” dokonuje się przejście przez cały XX wiek. Zaczynamy od „Święta wiosny”, potem przechodzimy w złotą erę kapitalizmu, a przez trybalny rave do czegoś, co jest rytuałem superwzmocnionym – metalu i hiperrytualnych praktyk ofiarniczych

Rozmowy

Kat i ofiara na jednym łańcuszku

Rozmowa z Krzysztofem Garbaczewskim

Chciałem, żeby „Biesy” były spektaklem w jakiś sposób religijnym, ale poza chrześcijańskim paradygmatem. Czym jest ten moment, kiedy myśl wystrzeliwuje gdzieś w przestrzeń, gdzie już nie ma powietrza – i nazywa ją na przykład bogiem

Teatr

„Biesy”: kompresja.
Impresje po premierze

Andrzej Ficowski

Krzysztof Garbaczewski zaczyna „Biesy” po swojemu. W spektaklu programuje postulowany niegdyś przez Spenglera upadek cywilizacji Zachodu. Na scenie nie estetyzuje chaosu, lecz chaos materializuje. Taki zabieg drażni i nie ułatwia odbioru

Film

Być jak Michael Cera

Kaja Klimek

Michael Cera. Styl i fryzura casual. Na zdjęciach czasem się uśmiecha, ale ogólnie to jakiś taki zagubiony, chuderlawy, trochę posmutniały. Można by presuponować, że nieśmiały chłopaczyna. Nie daj się zwieść, oto bowiem masz przed oczyma bohatera naszych czasów

Literatura

Historie rodzinne w cieniu zagłady

Zofia Zaleska

Pisarka Elif Şafak została w Turcji postawiona przed sądem za „Bękarta ze Stambułu”. Poszło o zagładę Ormian w trakcie I wojny światowej, której w Turcji wciąż nie wolno nazwać ludobójstwem

Literatura

Pociągiem po Azji

Sebastian Frąckiewicz

Tiziano Terzani swoim pisarstwem nie zdetronizuje Ryszarda Kapuścińskiego, ale nawet w czasie, gdy na rynku mamy prawdziwą klęskę urodzaju na literaturę faktu, Włoch jest w stanie porozstawiać innych kolegów po fachu po kątach

Fikcje

Powieść krytyków (6)

Patrycja Pustkowiak

Tymczasem mecenas, nieświadomy grozy, jaką spowite było życie inkasentki, szedł ulicą Hożą, tropiąc Jot Pe. I gdy tak szedł w sierpniowym słońcu, doznał nagłego olśnienia...

Figle

LITERATURA OD KUCHNI:
Hawańskie picadillo

Bogusław Deptuła

Książkę Zoé Valdés „Oddałam ci całe życie” przeczytałem przed wakacyjnym wyjazdem na Kubę. Był to najbardziej odstręczający przewodnik, jaki miałem w ręku. Okazał się fascynujący i prawdziwy

Wszystkie Wszystkie Literatura Film Teatr Muzyka Sztuka

Krótko

pokaż więcej
rssRSS
1/1

Literatura

Dawka słów

Agata Pyzik

Poczucie śmierci dyszy nad bohaterem tomu opowiadań Różewicza bezustannie. Wstrząsające są opisy niemożności powrotu do życia. „Wszystko skończyło się raz na zawsze, cokolwiek będę robił, jestem martwy”

Teatr

Błędne koło krzywej prawdy

Katarzyna Tórz

W spektaklu „The Truth about the Kennedys” pole powierzchni i akcji wyznacza scena obrotowa. Jej mechanizm napędza dramaturgię opowieści o losach rodziny, która stała się mitem. Spektakl Luka Percevala na Malta Festiwal w Poznaniu

Sztuka

ZBIEGI OKOLICZNOŚCI:
Jan Lebenstein

Piotr Kłoczowski

Na wystawie w Zachęcie znajdziemy kilka „kapliczek” poświęconych konstelacji postaci znaczących dla Lebensteina. Schulz, Gombrowicz, Wat, Leonor Fini i Jeleński. Związki przyjaźni, miłości i powinowactw z wyboru są ogniwami łączącymi artystę ze światem

Literatura

ŚLEDZTWA RUDEGO KOTA:
Dwie tajemnice

Tomasz Fiałkowski

Moi rówieśnicy zaczytywali się w Karolu Mayu, ja wolałem „Kamień Księżycowy” Williama Wilkie Collinsa. Nie wstydzę się tego wyboru

Muzyka

Monteverdi do kotleta

Tomasz Handzlik

Pomysł, by madrygały Monteverdiego wykonać w barze mlecznym, wydawał się szalony, bo w tradycyjnym przecież Krakowie klasykę zwykło się grywać w koncertowych salach, ze splendorem i we fraku. A jednak idea sprawdziła się

Teatr

Sztuki teatralne Mateusza Pakuły

Agata Dąbek

Pakuła sięga po teksty innych autorów oraz cytaty z różnych estetyk i konwencji, wprowadzając następne piętra scenicznej rzeczywistości. Zasada organizująca świat jego tekstów to misternie wykonany montaż

Wstępniak

Światy możliwe. Numer 33

Jan Dwutygodnik

W tym numerze jeden z tekstów jest mistyfikacją. Opowiada o dziele, które nigdy nie powstało. Kto zgadnie który? A co jeśli dzieło możliwe jest równie ważne, jak to, które powstało? Nie było pieniędzy, nie było czasu, ktoś umarł, ktoś się urodził, zmieniły się rządy, wybuchła wojna