English version

Narodowy Instytut Audiowizualny

@dwutygodnik

dwutygodnik - strona kultury

82 2012

Archiwum numerów

Kwiecień 2009: 01 2009; 02 2009

Maj 2009: 03 2009; 04 2009; 05 2009

Czerwiec 2009: 06 2009; 07 2009

Lipiec 2009: 08 2009; 09 2009

Sierpień 2009: 10 2009; 11 2009

Wrzesień 2009: 12 2009

Wrzesień 2009: 13 2009

Październik 2009: 14 2009; 15 2009; 16 2009

Listopad 2009: 17 2009; 18 2009

Grudzień 2009: 19 2009

Grudzień 2009: 20 2009

Styczeń 2010: 21 2010; 22 2010

Luty 2010: 23 2010; 24 2010

Marzec 2010: 25 2010; 26 2010

Kwiecień 2010: 27 2010; 28 2010

Maj 2010: 29 2010; 30 2010; 31 2010

Czerwiec 2010: 32 2010; 33 2010

Lipiec 2010: 34 2010; 35 2010

Sierpień 2010: 36 2010; 37 2010

Wrzesień 2010: 38 2010; 39 2010

Październik 2010: 40 2010

Październik 2010: 41 2010; 42 2010

Listopad 2010: 43 2010; 44 2010

Grudzień 2010: 45 2010; 46 2010

Styczeń 2011: 47 2011

Styczeń 2011: 48 2011

Luty 2011: 49 2011; 50 2011

Marzec 2011: 51 2011; 52 2011

Kwiecień 2011: 53 2011; 54 2011

Kwiecień 2011: 55 2011

Maj 2011: 56 2011; 57 2011

Czerwiec 2011: 58 2011; 59 2011

Lipiec 2011: 60 2011; 61 2011

Sierpień 2011: 62 2011; 63 2011

Wrzesień 2011: 64 2011; 65 2011

Październik 2011: 66 2011; 67 2011; 68 2011

Listopad 2011: 69 2011; 70 2011

Grudzień 2011: 71 2011; 72 2011

Styczeń 2012: 73 2012; 74 2012

Luty 2012: 75 2012

Luty 2012: 76 2012

Marzec 2012: 77 2012; 78 2012; 79 2012

Kwiecień 2012: 80 2012; 81 2012

Maj 2012: 82 2012

Literatura
Teatr
Film
Sztuka
Muzyka
Produkty uboczne
Felietony
Rozmowy
Fikcje
Figle
Newsletter

Newsletter

Wpisz swój adres e-mail,
aby otrzymać nasz newsletter.

Wystawa Wojciecha Fangora

Karol Sienkiewicz

Dlaczego na wystawie słynnego malarza abstrakcjonisty ze ściany wystaje naturalnej wielkości czołg?

„Wojciech Fangor”. Atlas Sztuki, Łódź, 25 września – 15 listopada 2009.

Pierwszy kontakt z najnowszą wystawą Wojciecha Fangora w łódzkiej galerii Atlas Sztuki wywołuje konsternację. Czy to aby na pewno Fangor? Ze ściany wyjeżdża ogromny czołg, atrapa modelu T-34, stanowiącego podczas II wojny standardowe wyposażenie Armii Czerwonej. Modelem T-34 był między innymi Rudy, którym bohaterowie serialu „Czterej pancerni i pies” zdobywali Berlin.

W galerii na czołgu siedzą czerwonoarmiści – płaskie, komiksowe postacie trzymające czerwoną flagę, która jednoznacznie wskazuje na historyczny kontekst oglądanej sceny. „Styczeń 1945” – głosi tytuł instalacji. W perspektywie żołnierzy, na przeciwległej ścianie pomalowanej w kolorze wojskowej zieleni, majaczą białe prostokąty.

„Wojciech Fangor”. Atlas Sztuki, Łódź,
25 września – 15 listopada 2009Drugą salę zajmują abstrakcyjne płótna, oparte na wizualnej iluzji i operujące przenikającymi się, prostymi kształtami. Rozmyte okręgi czy fale przypominają powidoki, a w bezpośrednim odbiorze zdają się poruszać, tworząc zwodniczą, rozedrganą przestrzeń.

Te charakterystyczne dla twórczości Fangora obrazy stały się nieodzownym elementem kultury wizualnej lat 60. i 70. W tym czasie artysta mieszkał już na Zachodzie. Jednym z jego największych sukcesów była indywidualna wystawa w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku, w 1970 roku. Cztery wielkoformatowe obrazy z tej ekspozycji znalazły się wśród prac prezentowanych w Atlasie Sztuki.

W Łodzi dzieła Fangora oglądać można także w Muzeum Sztuki. Do stałej ekspozycji należy zarówno rekonstrukcja „Studium przestrzeni” (1958), przestrzennego environment wykonanego wspólnie ze Stanisławem Zamecznikiem, jak i równie słynny obraz „Postaci” (1950), jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł socrealizmu w Polsce.

„Wojciech Fangor”. Atlas Sztuki, Łódź,
25 września – 15 listopada 2009Także w kontekście tych prac, realnego socjalizmu i odwilży, odczytywać należy instalację „Styczeń 1945”. W wywiadzie artysta wspominał: „Rok 1945 był wyzwoleniem od szaleńczej ideologii Niemiec, od terroru wojny, obietnicy niewolnictwa i zagłady. Ale wyzwolenie okazało się na miarę historii, pełnym sprzeczności i zagrożeń. Przyniosło nadzieję, ale i strach przed nowym systemem, nadchodzącym za czołgami”.

T-34 w galerii to nie tłumaczenie się z błędów młodości, lecz komentarz do twórczości, niepozbawiony poczucia humoru i autoironii. Ale nie tylko. To przede wszystkim rzadka w sztuce refleksja nad uwikłaniem twórcy w procesy historyczne. Nawiązując do własnej artystycznej biografii i zestawiając swój dorobek z wieloznaczną sceną „wyzwolenia”, Wojciech Fangor pyta o to, co wyznacza granice wolności.

Karol Sienkiewicz, ur. 1980, historyk sztuki, krytyk. W latach 2004–2008 współredagował internetowe pismo o sztuce „Sekcja”.

Jeśli chcesz umieścić fragment tekstu z dwutygodnik.com na swojej stronie lub blogu, prosimy o kontakt z redakcją na adres e-mail: redakcja@dwutygodnik.com. Dowiedz się więcej.